— 248 — 
tan” sapientes) quod nicliil eis intéressé videbatur inter falsa- 
rios et mercatores, qui bonam pecuniam portant ad falsarios 
et ab ipsis emunt, ut inpurum et minus appendens operentur, 
— et eos etiam qui conos*) faciunt in occultis et ven- 
dunt falsariis pro pecunia, et incidunt alterius mone- 
tarii nomen in eo et non ipsius inmundi. Unde visum est 
sapientibus omnibus, quod isti tres bomines unius rectitudinis 
essent digni. Et si aliquis eorum accusatur, sit Anglicus 
aut transmarinus, ladiet se pleno ordalio” **). — Typorum vel 
si mavis cuneorum tempestiva mutatione, nisi omnia fallunt 
indicia, insidiis falsariorum obviam itum est. Cum liic vel ille 
typus frequenti falsificationc vilescere coepit, necesse forsan 
visum est antiquam typorum formam cum nova et alia com- 
mutare. 
Adsunt insuper, nisi valde fallimur, aliae rationes, cur 
typi saepius mutarentur, scilicet commoda et emolumenta non 
contemnenda, quae ex tali mutatione in fiscum Regis redun- 
dabant. Quum enim jus monetae cudendae ab antiquis retro 
temporibus Regi competat, ut LL. Æthelredi pronunciant et 
confirmant: ***) ” And nan man ne âge nœnne myneterc baton 
Cijng” (INcmo habeat monetarios excepto Rege), hoc jus per 
officiales suos****) ”cuneatores”, cuneorum praefectos, 
*) Conus, cuneus monetalis, quo nummi cuduntur. 
**) LL. Anglosax. Wilkins 1. c. Ancient Laws of England, p. 129. 
***) Ancient Laws of England, p. 120. 
** v *) Cfr. Ruiling , Annals of the Coinage of Britain. T. I p. 26. 
