Species Tero et forma monetae, quae sub Act h elred o 
Rege optimae erat indolis, sub Can u to Rege ejusque succes- 
soribus pedetentini imminuta, cuneatorum et monetariorum 
oscitandam haud raro arguit. Neque amplius eadem typorum 
varietas, quae tamen sub Edvardo Confessore mirum in mo- 
dum luxuriare coepit, cum ad averruncandam iram piratarum 
littora Angliae iterum iterumque infestantium, magna argenti 
vis, uti supra monuimus, quovis amio corradenda esset*). 
Quod denique ad indolem et faciem monetae Anglo-saxo- 
nicae attinet, haec inde a temporibus Ea d gari Regis (an. 959— 
975) constantem sibi formam quodammodo adquisivit, quam 
mutatis mutandis invaluisse novimus, usque at adventum Wil- 
h elini conquestoris, quo regnante tota ferme rei publicae facies 
commutata est. In Legibus enim Ead gari statutum invenimus: 
^ Ana gange an mynet of er ealne pues Cynges anweald ”. **) (una 
sit moneta per omnem Regis ditionem). Apud Matthaeum West- 
monasteriensem de E ad garo Rege liaec leguntur, quae sen- 
tentiam nostram confirmant: ”Per totam Angi ia m novam 
fieri praecepit monetam, quia velus vicio tonsorum adeo 
erat corrupta, ut vix nummus obulum appenderat in statera”***). 
Abhinc aeram monetae Auglosaxonicae derivamus non uno no- 
mine memorabilem, qua, specie vix mutata, nummi per cen- 
tum ferme annos, numero et copia abundaruut. Indolem et 
*) Cfr. quae monet Camden, BriUannia ed. Gibson. Lond, 1722. T. I. pag. 226. 
**) The Laws of King Eadgar. Ancient Laws of England, pag. 114. cfr. 
pag. 52a. 
***) Flores Historiarum. Lond. 1570, pag. 575. 
