255 
regiam degerit vel itineri in loca dissita sesc commiserit, mo- 
netarii in ea civitate, qua operabantur , lege obstricti erant, Regi 
iter faeienti, ipsius tamen de argento, pecuniam necessariam 
subministrare vel rectius signare. Nostram sententiam compro- 
bat testimonium e Domesday Book petitum, libi sub titulo 
Hereford legimus: ”Quando veniebat Rex in civitatem, quan- 
tum volebat denariorum, faciebant ei monetarii de 
argento scilicet Regis” *). Alia ejusdem typi varietas manum 
sistit duobus porrectis digitis, qui forsitan ”sacramentum 
fidelitatis” Regi praestandum indigitant, ”ut omnes jurent 
in domine Domini pro quo sanctum illud sanctum est.” **) Alter 
alterum explicat. 
Quod ad aestimationem monetae Anglosaxonicis sub Regi- 
bus attinet, hae formulae nummariae, usitatissimae fuere , scili- 
cet Pund (Libra, pondus) Scilliny (Solidus) Pening 1. Peniy (Dena- 
rius) , inter se hoc ferine pretio, ut rem in pauca conferamus, 
acquiparabiles: 1 Pund = 48 scilliny. = 240 pen. Nec praeter- 
eunda est Marea (Manca, mancus?) = 50 pen . Ora = 1 6 pen. 
et sic in ceteris ***). 
Haec in praesenti dicenda habuimus de moneta Anglosaxo- 
nica ejusque variis typis, inde a temporibus Ea d gari Regis 
usque ad lugubrem imperii occasum sub Haraldo II.****) Hujus 
*) Domesday Book 1. c. pag. 179. 
**) Institutiones Conci). Culintonens. Ancient Laws of England, pag. 107. 
***) Cfr. Glossar, ail Ancient Laws 1. c. ad calcero. 
****) Nummi Haraldi II. apud nos longe rarissimi in Museo Regio Holmieusi 
omnino desunt, quare apud Cel. Hildebrand Nummorum Anglosaxonicorum series in 
