38 ? 
Cum in perigonidiis, quae perihologonidia appellavi, va* 
riis ex. gr. Ectocarpi , non, ut antea putavi, solitaria, sed nor- 
maliter (i. e. non metamorphosi regressiva) plores tormentor 
cellulae s. schizogonidia, in sequentibus paginis nomiuc colle- 
ctivo perigonidiorum utar. Natura perihologonidiorom quatn- 
quam dubia est, tamen, ut milii videtur, eorum fuctio semper 
eadem. 
Ord. IV. Syutamiioeae. Char. ess. Thallus cellulis sub- 
isomorphis, rarissime heteromorphis strata diversa formanti- 
bus, nunc in seriem simplicem 1. ramosam, nunc in telam pa- 
renchyinaticam conjunctis, minutis, densissimis constructus, 
normaliter viridis, rarius olivaceus 1. purpurascens, capillaris, 
filiformis, membranaceus, frondosus 1. in partes cauli- atque 
foliiformes discretus. Perigonidia externa 1. immersa. Schi- 
zogonidia in cellulis thalli evoluta, mobilia. 
Plantae ad hunc ordinem pertinentes a Siphoneis distant cel- 
lulis minoribus arcte seriatis 1. in telam parenchymaticam com- 
pletam conjunctis; hoc respectu igitur magis completae. Sed 
thallus minus quam in Siphoneis morphologice explicatus, ra- 
rius in partes cauli- atque foliiformes abit. — Perigonidia , quae 
in pluribus speciebus observarunt auctores, nemo, ut puto, 
germinare vidit, eorumque natura, ut jam diximus, valde dubia. 
Farn. XI. S puacelaiueæ. Char. ess. Thallus plus mi- 
nus olivaceus pluribus cellularum seriebus constructus. 
capillaris 1. filiformis, ramosus. Perigonidia externa in 
thallo lateralia, subovata. Schizogonidia in apicibus (cel- 
lulis extimis) thalli sphacelatis (?). 
Familia structura thalli nec non colore Chordarieis affinis, 
quare etiam Fucaeeis adscripta. Ghordarieæ in eo optime 
differunt, quod stratum corticale in stratum fluctigerum trans- 
formatum est, cum in Sphacelarieis perigonidia tantum sparsa 
e thallo hic illic exseruntur, quae plane eadem sunt organa ac 
