395 
Sphacelaria olîvacea Ag. Spec . 2 p. 50. — Harv. Man. 
p. 59. J. Ag. Spec, et gen . p. 50. 
Rupibus 1. molibus ligneis adnata in limite aquæ paululum 
infra Fucum vesiculosum , a littoribus Scanicis (J. Ag. 1. e.) per 
totam Sveciæ, v. c. ad Christineberg, Koster etc., atque Nor- 
vegiæ oram occidentalem, saltim usque ad Molde. Tota Aestate. 
Cum Sphacelaria cirrliosa , præcipue ejusdem formis mino- 
ribus ab incauto facile confusa, differt habitu quodam diver- 
so: caespitibus nempe magis fusco-olivaceis, in stratum 5-5- 
lineas altum plerumque confluentibus. Thallus primarius sae- 
pissime repens, nonnunquam erectus et simplex. Rami erecti 
saepe simplices, at plerumque ramulo uno altcrove erecto et 
simplici ornati, sub microscopio sublutescentia. Articuli lon- 
gitudine diametrum aequantes. Perigonidia ex J. Ag. I. c. 
descripsi, mihi ignota. < 
”Far. radicans , filis subfirmioribus a superiori parte quoque 
radicantibus”. 
”Conferva radicans Dillw. Conf. p. 57 t. C.! Engl. Bot. 
t. 2158”. 
”Sphacelaria radicans Ag. Sgst. p. 165. Harv. Man. p. 59.” 
”Sphacelaria cirrliosa var. simplex Ag. Sp. 2 p. 29.” 
”Ad littora Scaniæ (et Angliæ).” 
”Australior forma vix nisi filamentis firmioribus, altius ra- 
dicantibus a primaria distat. Fructus in diagnosi nuncupatos, 
tantum in praesenti varietate vidi.” J. Ag. Spec, et gen. Alg. 
1 p. 51. 
t 
8. Sphacelaria cæspitula Lgngb. 
Thallo minuto cæspitoso erecto ramoso, ramis paucis spar- 
sis aut suhsecundis elongatis subsimplicibus adseendenti-adpres- 
sis obtusis, articulis diametro longioribus. 
