459 
Maximam Ölandiae parlern et quasi corpus sistit petra calcarea 
sub nomine Alvaren notissima, quibusdam locis quasi interrupta vel po- 
tius stratis terrenis sepulta. Hujus character maxime prominet in cam- 
po vastissimo Södra stora Alvaren , in quo petra calcarea paene denu- 
data. Continuus extenditur ab angulo australi (Ottenby) ad mediam fere 
insulae partem (si appendicem borealem e censu excludamus) et latissi- 
mam simul (Skogsby, Kalkstad et Lerstad in occidentali latere, Gårdsby 
in orientali) s. ultra Y milliaria Suecana longus, | - 1 milk et quod 
excurrit latus. Ilaec petra calcarea maxime sterilis est, omni culturae 
vulgo infesta, saepe tessulatim et profunde rimosa, praecipue in me- 
dia plaga et elevatiori v. c. inter Resmo et Stenåsa, quae dicitur Rög- 
alvaren et verno tempore insulae instar emergit ex ambiente inundatione. 
Ubi strata terrena suffusa sunt supra petram calcaream, velamine gra- 
mineo vestita sunt et haec loca dicuntur Grusalvar v. c. inter Resmo et 
Thorslunda, sed loca fragmentis calcis fatiscentis modo tecta longe steri- 
lissima v. c. inter S. Möckleby et Segerstad ad Ahs. Ubicumque vero 
major humi copia adfuerit, coloni sedes suas fixerunt, quales praebent 
pagi alvarenses Albrunna, Stora Dahlby, Lunda in occidentali, Gösslun- 
da, Ebbelunda et Fröslunda in orientali plaga. Ilis omnibus Ulmus 
campestris Sm. maxime communis; loca circumsepta et a pecoribus 
arcita alunt puram at nobilissimam vegetationem Alvarensem v. e. Göss- 
luuda Artemisiam rupestrem , A. I acini atam , Linosyrin , Scabiosam co- 
lumbarium , Erythraeam Centaur ium , Gypsophilam f astiyiatam , Helianthe- 
mum Olandicum , Violam elatiorem , Anthericum ramosum , Caricem to- 
rnentosam, Melicam ciliatam e. s. p. Ad pagos alvarenses in plaga occi- 
dentali sitos adsunt simul nemora et dumeta e Fraxino, Quercu, Corylo, 
Pyro Malo etc , in quibus v. c. ad Albrunna , praeter alias plantas Al- 
varenses v. c. Artemisias, luxuriant Adonis vernalis , Corydalis cava , 
Ranunculus illyricus. Hi pagi alvarenses sunt quasi insulae (oaser) in 
deserto petroso, cui vegetatio inops et misera , arboribus et fruticibus pri- 
vata =*), plantis adventitiis inhospita. Prima veris nuntia et his locis 
sterilissimis maxime luxurians et characteristica planta est Cerastium glu- 
tinosum pumilum , glutine suo atrovirente triste, sed solitudinem exhila- 
rans. Locis adjacentibus cultis elatius luxuriat et in C. glutinosum nor- 
male abit. Alia quoque vulgaris et adhuc facile insignior planta Alva- 
rensis est Plantago minor , biformis, locis prorsus denudatis, at autumno 
vernoque tempore inundatis, obvia. Reliquae plantae maxime Alvaren- 
ses sunt Poa alpina , Festuca ovina , glauca , Carex praecox, encetorum , 
*) Linnaeus in deserto a Resmo e longinque observabat tres arbores Taxi bac 
catae , quae longe abhinc perierunt. 
