49 
illarum 
^111 ,111 
S — 1 1 [-cl-c.*), 5 ~ ( ! h 
2n ,2n (y2n ^ *~'in , 2 « ‘ o2n ‘ K2n ‘ 
relationes. 
delur, qui per 
1 2 
2n-i 
multiplicatus coëfilcienicm ipsius in evoluta functione 
/i (2/^)! 
conficit. Quibus nos quidem perfecte assentimus ; nec locus est heie de 
re tam aperta fusius dissereudi. — I-ege, qua eorum alius ex alio deducatur, non nisi 
post comparatam seriem Cotangentis opus est. — 
Qui in liac deductione occurrit, usum sericrum duplicium revera esse legiti- 
mum, Theoremati convenienter gravissimo Cauchyano (Anal. Algébr. pag. ^41), 
neutiquam est dubitandum, siquidem observes seriem numericam 
/ X* \ 1 fx^ X^ X^ g ^ f X* x^ V 
V3! 5! 7! ) 2\3! 5! 7! / 3^3’ 5! 71 ) 
quippe quæ identica sit huic 
V 2x / 2V 2x / 3 2x / 
&c, , 
convergentem certe manere omni x reali, cujus valor numer, certum quemdam limi- 
X “JC 2 4 
tem (ex. gr. 2) haud excedat. — Scilicet seu 1 -f — -t- — + &c. =1 est, dum 
2x 3! 5! 
x — o, crescitque crescente valore ipsius arnumerico; attamen, dum hic in 2 accrevit, 
l/ 1 \ 
illa scii, tunc — — J' J nondum in 2 pervenit, ideoque nondum in unitatem quan- 
titas illa positiva 
ex ^-x 
2x 
1. — 
Ii 
