106 
tît, quos terra succana fere iniuiineros deinceps in Inceni edi- 
dit. IVeqne post euin defuerunt, qui, inonuinenta patriæ vetus- 
ta illustraturi, has etiam tetigerunt antiquitatis reliquias eo ma- 
gis allicientes, quo difficilior sit explicatu ratio, quæ eas in 
regiones septentrionales importaverit. At quamvis ita multa 
summi momenti oblivioni eriperentur, tantum tamen abfuit, ut 
desideriis plane salis factum esset eorum, qui bis tandem tem- 
poribus, linguam Arabum et historiam ac geographiam Orientis 
melius edocti, priorum conamina novo subsnittercnt examini, 
nt numorum interpretes, quasi aliud agentes munere explicandi 
non raro functi, si non longe alia, quam quæ vere exhiberent 
inscriptiones, legisse viderentur, tamen in miras delabcrentur 
conjecturas, ab accuratiore rerum consideratione facile eversas'^ 
Neque id mirum; res enim est ambitus maximi eaque laborat 
difficultate, ut nemo, nisi litteris Orientis bene imbutus totum 
se ei dederit, in ea rite versari possit, et materia denique fer- 
ine nova apparet, quæ celeberrimo Fræuinïo non incrementa 
modo amplissima, sed leges quoque et præeepta revera debet. 
Quare si hujus ævi viri docti , subsidiis cujuscunque generis 
olim incognitis adjuti, veterum illorum interpretamenta facili 
negotio censere et corrigere possint, id studio rei ardentiori 
erectiorique ingenio non æque adseribendum est, ac progredi- 
enti scientiæ. 
Crevit interea semperque crescit in variis Succiæ museis 
1) Rem loquor notissimam, quæ si Tyciisenio illi, cujus merita de re numaria 
orientali nemo umquam denegaverit, sæpius acciderit, levior in aliis ejusdem ælatig 
viris npparehit 
