160 
sîquîdcïiî revera F(?/) convergente n indeii- 
nite in U (ab o inde) ipsa indefinite in limitem quem- 
dam finitum d e ter eu i nat uni que lini F[ii) contendat. — 
2. Vi huj usce Theorematis rem facili jam negotio expe- 
diri licebit. — Etcnini ex hoc Theoremate cum iis collato, quæ 
in art. 5 §:i præcedentis statuta sunt, patet licitum nobis fore 
statui veram esse æquationem (I) quantitate qualibet .v seu 
M(Cos^c-}-^/'-l Sinu^), cujus modulus unitatem haud excedat, 
i:o) dum u positiva est , 
quin immo 2:o) i« reali qualibet supra — 1, certe si excipian- 
tur .r-valores indefinite ad-— i propinqui, 
si modo probatæ fuerint membri prioris 
[!-}-?,?( C 0 SIC+ T Sime)] 
partes ambæ (realis, inquam, et imaginaria), crescente valore 
numerico ipsius w indefinite prope ad i , convergere in suum 
utraque îiînitcm finitum determinatumque 
l:o) dum H' positiva est, w arcu quolibet, 
2:o) ft reali qualibet supi’a — 1, quoties , crescente u 
indefinite prope ad i Cos w finita quantitate 
ab — 1 discrepet *), 
nec non quoties, decrescente u indefinite prope 
ad — 1, Cos 2 i; linita quantitate ab +1 discrepet*^. 
*) Etenim quoniam heic modulus u- unitatem baud excedere ponitur, patet heie 
x-valorem aliter ad — 1 indefinite adpropinqiiare nequire, nisi ponatur valor numeri- 
cus ipsius u indefinite prope ad I accrescere, — seu q. i. v. x-valoreiu indefinite ipsi 
— 1 contiguum esse nequire, si valor numer, ipsius u finita quantitate ab 1 discrepet.— 
