161 
Et qiiîdem revera fx realî qualîbet ita esse, quoties 
Cos «e finita quantitate ab T 1 (prout ii crescit in +1 aut de- 
crescit in — 1 indefinite) discrepet, omni absque negotio pro- 
bari licet expressione ipsa [i-j le (Coste t1^-' Sin considera- 
ta. — Etenim si primo valorem hujus pro finitum 
illum quidem determinatumque 
(l-fCosn; + K”Sinii»f seu 
cum valore suo pro « — I — £ 
nempe 
^j/Iog(i +Cosw + V“'Siinu) ^ 
(t numero indefinite exiguo), 
tii+C osi»^ -j" V “ * Siiiiv-f(Cosw 4-^/- 1 Siim»)] 
seu 
conferas 5 dilFerentiam habebis 
t/^l«g(i Oosw-l-V~*Siiiiv) -f 
e 
Cos 10 f V“' ^ 
i -i-Cos«u + V -iSiniw 
e 
-i- Cosio f V-rSiiiw;) 
f */10 
r 
g(.-f 
Cosiw4- V- ' Simo 
i -l-Cosw + V-iSlnio 
Scilicet bic est valor (pro « = !) 2:i membri æcjuationis (Î") io P. I:ma Kver- 
citationum, nempe 
fi Sin^v 
KAtcfg — 
'1+Cusw.^ r,, ,^^2 i+CosuOf +-AreTg 
' 1 l+Cos(i^ 
Sin \v 
+ 
[''2( 1 + Cusn^)] e 
1 Sin [ejusd. q«iahlil]t 
qiue quidem, dum Cr.sw finita quant, ab —I discrepat, finita ipsa est quantitas ac 
determinata. — 
**) Scilicet, ut constat, æqu.alio 
log (aß) = l‘>g « + log ß 
vera est, quoties partes reales non modo quantitatum « et ^ sed eliam jiroduoti ips:- 
as uß positivæ sint: — quin immo (ut nos in Dissertatione supra in P. l:ma pag. 7-2 
commemorata probavimus) quoties haud negativae siut. 
/ 
