191 
iiUcniin contingebant, sed diversos quasi processus constitue- 
bant, quibus loculamentorum inter se commercium non impe- 
diretur. Qua de causa cavitas admodum mira erat specie, 
poteratque, humore emisso, aliquam dici habere cum ventri- 
culis cordis similitudinem, tametsi praeparatum jam est ex aliqua 
parte mutatum. Dissepimenta simul ex serosa membrana , si- 
mul ex cellulosa constabant. Hinc illa quidem multo majorem 
habebat superficiem, quam habuisset, si non praecipuam partem 
multorum illorum ubique prominentium dissepimentorum con- 
stituisset, sed, ut in solitis tumoribus cysticis fieri sæpissime 
solet *), cavitatem modo operuisset. Quam rem hoc loco 
commemoramus, de ea postmoduni commonituri. Passim inve- 
niebantur hydatides, parietibus cavitatis adhaerentes, erantque 
Iere nucum Coryli Avellanae magnitudine, ut tamen aliae niajo- 
res, aliae minores essent. 
Verumtamen, ut de tumore certius quid existimare posse- 
mus, in pervestigatione anatomica non acquiescendum putavimus. 
Etenim credebamus , ut, quod quaerebatur, assequeremur, liquo- 
rem tumoris chemice examinandum, ob eamque rem cel. Pro- 
fessoris Wallquist operam petivimus, qui optatis nostris co- 
miter respondit. Isque de exploratione a se instituta haec: 
*) Nescii non sumus,' esse tumores cysticos, quorum superficies interior, nou 
laevis nec membranae serosae similis, adeo non aequa sit, ut potius velut rugosa 
vcl reticulata videatur, qualis quum sit, membranae mucosae referat similitudinem^ 
Verumtamen boc monemus, quamquam interior tumoris membrana in eo casu, quem 
descripsimus, . nou posset non plurimas habere rugas sive plicas, tamen fieri non po- 
tuisse, quin illius cum membranis serosis similitudo adpareret. 
