198 
Jam îgitur itloneî scriptoris auctoritate id rrnfirmavimus , 
esse tumores sanguineos consimiles ei, de quo locuti sumus. 
Una tamen parte noster casus discrepat ab iis, de quibus scrip- 
sit Velpeau; id autem, quo discrepat, res est maximi pon- 
deris, ipsa nimirum morbi causa, quamquam fortasse dissimili- 
tudo minus est sita in vera differentia, quam in opinionibus 
diversis, quae hinc aut illinc falsae esse possunt. Velpeau 
quidem docet, tumores exsistere effusione sanguinis, cpanche- 
ment de sang. INon ille quidem continuo explicat, quae sint 
hujusmodi effusionum causae quove fiant modo, sed ex aliquot 
casibus, quos deinceps obiter tangit, facillime intelligas, ab ex- 
terna aliqua magis minusvc violenta causa, ut plaga, ut lapsu, 
profectum esse morbum, qui aliud esse non possit, nisi baema- 
toncus sive abscessus sanguineus. Quum autem baema- 
toncus subito oriatur aut certe longe celerius, quam tumores in 
nostro ægro, in quo per quattuor annos perpetuo augebantur, bi 
alio quo modo orti sint, necessc est. Nostra quidem de ejusmodi 
tumoribus sanguineis (quorum in numerum non volumus relata 
"aneurysmata, telangicctasias aut varices) est opinio, eos saepis- 
sime certe ex sanguine extravasato oriri et quidem subito, 
at eorum interdum aliam quoque reperiri causam. Nam si cx- 
empli gratia ad buuc morbi casum animum attendamus, cavi- 
tatem tumoris nullum habuisse cum ullo vase sanguifero com- 
mercium reperiemus. Nec facile ex iis, quae æger ipse de re 
commemorabat, adduci potuimus, ut crederemus, eorum cujus- 
quam vira aliquam extrinsecus illatam fuisse causam. Itaque 
non possumus intelligere, unde facta sit sanguinis collec- 
tio, nisi si sumamus, continuam quandam fuisse secretionem* 
