mari orientali privae tliciinlur, luinqiiam cum frurlu lectae 
fuerunt, qiiamobrem mihi suspectae, forsan snodo Po lysi p lio - 
niae violaceae formae macilentae. Qui itaque Pliyccas in- 
vestigare studet, neque numerum specierum solummodo respicit 
auctum, is inter illa externa, sub quibus nascuniur Pbyceae, 
momenta, majorem 1 . minorem aquae salsitudinis gradum 
nunquam salis attente perpendere potest. 
2. Profunditas maris ad vegetationem marinam di- 
tandam vel depauperandam non parum valet 5 longea aliae in 
alto mari, quam vadoso, vigent species. IJacc dillcrcnlia tribus 
saltim modis in vegetationem marinam agit, nempe; 
a. Salsitudine majori cum profunditate incre- 
scente: Cum variae Pbycearum species majorem requirant salsi- 
tudinis gradum, et, ubi aqua dulcis 1 . minus salsa salsiori 
immiscetur, illa propter minus pondus specificum liuic innatet, 
ili ae Pbyceae, quo aqua sibi apta circumdentur, ut profundius 
in aqua crescant, necesse est. Ubi mare itacjue minus pro- 
fundum aqua dulci immiscetur, in eodem inultae desiderantur 
Pbyceae, quae, si profundius esset, in ipso fundo idoneam sibi 
invenirent stationem. Cum mari, secus oram occidcntaleni Sveciac 
extenso, non modo fluviis magna aquae dulcis copia adducatur , 
sed etiam per fretum balticum aqua parum salsa maris orientalis, 
dein litora Sveciae atque iNorvegiae meridionalis sequens, in sinum 
Codanum eÖ’undatur, quo hujus aqua, saltim in superficie, saepis- 
sime longe minus est salsa, quam ad litora meridionali-occiden- 
talia Norvegiae, quanti sit in sinu Codano, vegetationem Phyce- 
