231 
Phyccîis fîtndo petroso ubique ad nostra litora copiosissime 
adest, me saepissime 12 et plures Pliycearum diversas species 
beue vigeiiles observasse 5 animal ita Pbyccls saxlcolis saepe 
onustum, ut vix nisi siimsua dlfCeultate sese movere videatur. 
Ex quo Pliyceas in calce, modo sit satis firma duraque, accpic 
bene ac in saxis formationis primitivae crescere, facile fingam. 
Pbyceas enim e solo, cui Insident, nutrimentum baurire, nemo 
quidem est, qui contenderet. 
Iliscc paucis indicatis, Phycearum ad nostra litora distri- 
butionem siimmatim consideremus. Ut enim plantae aereae 
duplicem distributionem geographicam ostendunt, yerticalem 
dico, a superficie maris in terminum nlvis perennis, atque 
horizontalem, ab aequatorc versus polos, ita et Phycearum 
distributioncEii infra aquae superficiem et secundum diversas 
telluris Zonas juvat attendere. 
lE l> e verticali Pbveearum in mari distributione. In mari 
O €) 
Dabusiam alluente, in quo nostrae observationes institutae, solo 
petroso vegetatio Phycearum ad vigenti vel triginta orgyas 
descendit. ^ In altiori fundo vix alias, quam formas valde di- 
minutas Floridearum, praecipue Delcsserlac sanguineae? 
inveni. Infra viginti et quinque orgyas vegetatio marina, sive 
spccicrum numerum sive pulcliritudincm individuorum respicis, 
valde decrescit. Si Itaque Bangiam crispam in nostris ma- 
ribus duas 1 . tres pedes su[>ra limitem maris superiorem , undis 
Irrigatum, crescere memoria repetimus, Pbyceas per 90!. 100 
40 
