235 
facile întelligitur. Florîtlcac in gencrc profundissime quidem 
crescunt, multae vero earum etiam in ipso limite aquae, non- 
nullaeque nunc illo loco, nunc in profundissimo habitant. Quae 
cum ita sint multaque huc pertinentia a me nondum satis ex- 
plorata, nullas clare delinitas regiones proponere valeo. Qui 
tales expositas optent, opera Cei. J. Agardhii *) et Ccl. Oerste- 
di **) ut conferant, oro. 
§. 111. Distributio specierum ad litora marina Scandi- 
naviae. 
Litora Scandinaviae, a summo septentrionali Europae 
promontorio IXordhap usque in angulum Scaniae meridionali- 
occidentalem Falsterbo, et inde secus oras ejusdem provinciae 
Blcbingiaeque per orientalem Sueeiae usque in intimum Sinum 
bottnicum, si sequamur, vegetationem marinam, diversitate et 
ipsius litoris et aquae salsitudine diminuta maxime diversam 
inveniemus. Ut ipsa vegetationis diversitas melius elusescat, 
diversas litorales regiones sigillatim adumbrare liceat. 
1. Mare orientale, quod litora Sueeiae orientalia atque 
meridionalia usque in Skanör Scaniae lambit. Duae liuj US ma- 
ris partes: 
a) Sinus bottnicus, seu mare a Tornea in Roslagiam 
extensum. Salsitudo hujus maris parva, quare vix alias eni- 
titur Phyceas, quam Confervas et Ulvas, aquae dulcis saepe si- 
mul incolas. Raro obvia est ulla Pbycea vere marina, v. c. 
*) iVoviliae Florae Suecicae ex Algarum familia. Lunciae 1S5G. 
De res:ionii)us marinis, llauiiiae 1844. 
o 
J 
