263 
sparsi tainrn atque rariores, autumno magis magisqiie fiunt 
rameills luslructi, In longitudinem polliearem ultraque excre- 
scentes. Fructus a me non inventus, sequentis similis secun- 
dum auctores. 
2. UuODOMBLA SUIlFUSCi fVoodlV. 
Thallo primario ramoso, ramis ramulis crebris setaceis 
subpinnatis obsessis. 
Fucus subfuscus fVoodiv. iii Lmn. Trans, v. l.p. 151./. 12. 
(Grev.) 
Sjibaerococcus subfuscus Atj. Sijn. p. 52. 
Gigartina subfusca Lamoiir. Lipujh. Hsjdr. p. 47. /. 10. 
A. B. a 
llbodomela subfusca Ag. Spec. v. i.p.olS. — Alg. Scand. 
exs. n. 54. 
In inferiore aquae limite. Fucis adnata, l. In fundo 1 — 12 
orirvas alto, cum extra* tum intrataeniensi , a Freto baltico 
per totam oram Scandinaviae occidcntaUs saltim usque ad Ber- 
gen (Koren). Toto anno; Octob. — Mart, fructificans. 
Thallus coloris fusco-rubri 6 — 8 pollicaris, ramulis seml- 
llneam circiter distantibus. — Planta diversis anni temporibus, 
habitum si respicis, sat diversis ludit formis. — lii mari sal- 
tim Bahiislcnsl, a mense Aprili 1. Majo iis(|ue ad Octobrem 
sterilis solum invenitur, ceteris anni 2 ncnsll>us sporocarpiis or- 
nata atque tctragonidlis. i^îense vero Octobris in thallo pi^isna- 
rio, tumcpie denudato (I. e. ramulis plus minus destituto), ad 
rauiuiorusn dejectorum insertiones excrescit peniclllus, semlli- 
neam llneaanve longus, ramosus, tctragonldia , et tunc in ra- 
mum Illis ejectis cxcrescns, I. sporocarpia portans. Sporocar- 
pia ad penicilli ramos sita, cum breviores rami sunt at- 
(jue majori illorum copia onusti, corymbosa (ut Turn. îlist. 
t. 10 fig. r. g); cuiiî vero loïigiorcs sunt rasïii atque co- 
pia sporocarpioruni minor, sporocarpia secus ramorum iongitu- 
44 
