265 
tcnuîor, (le cetero luiliîs characteribus constantibus diversa, ln 
utraque ramuli seu })înnulac , quantum vidi, semper confervoidci. 
Till. POLYSIPIIONIA Grev. 
Thallus filiformis 1. capillaris , tubo centrali et cellulis elon- 
gatis (siphonibus) circa hunc superimpositis fastigiatis constru- 
ctus, inferne ecorticatus 1. corticatus, ramosus. Sporocarpia 
ovato-globosa , Sporas e sporopboro erectas pyriformes includen- 
tia. Peritetragonidia in apicibus thalli tumescentibus in seriem 
disposita, tetragonidiis triangulatim secedentibus. 
Genus naturalissimum , limitationem specierum si respici- 
mus, difficillimis certe est adnumerandum. Plurimae, quae 
dicuntur, species formis intermediis ita transeunt, ut cpiae ve- 
rae sint species saepe difficillimum sit dictu. Ex altera tamen 
parte minime potest denegari plurimos auctores, quae verae 
sint species, in natura disquirere parum curasse, species no- 
vas describere tantum conantes; hoc optime testantur opera 
Kützingii, rem usque in ridiculum vertentis. 
Ad species Polysipboniae limitandas fructum, propter for- 
mam in omni fere specie consimilem, vix adhiberi posse, ne- 
initicni fere fugit^ neque praesentia ejus 1 . absentia, utrum 
thallus jam omnem suam attigerit evolutionem, an nondum sit 
explicatus, certo ostendit. Ita in speciminibus P. violaceae 
cum corticatis, seu thalli magis evoluti, tum ecorticatis, sporo- 
carpia adsunt optime explicata 5 item in P. Brodiaei aliiscpie. 
Fructus itaque longe prius saepe adest, quam (juartam suae 
evolutionis partem attigerit thallus. Ex quibus sequitur, thal- 
lum solum esse, ex quo characteres atque essentiales specie- 
runi notae hauriri possint; ipsam vero thalli indolem multi- 
modo mutant sequentia: 
