269 
\ 
Scaudîiia\lac saltim usque ad Bergen (Koren); L* in scroLi- 
culîs rupluni aquam inarînam excipientibus non infrequens. 
Jun. — Sept, 
Thallus explicatus, ut sequentis, basi crassissimus, seini- 
lineam fere aequans, ibideinque, quoad conspici possint, in- 
terstitiis diametro usque 4pIo brexioribus, rarius ubique regu- 
lariter dieliotomus, superne saltim sparse ramosus, quo et 
callo radicali a se([uente dillert. — Status huj US plantae, ut 
multarum, duplex, aestivalis (A) nempe atque biemalis (B). 
Haec mensibus Aprilis atque Martii undique protrudit prolitica- 
tloncs, quae quoad habitum atque structuram cum P. clongella 
plane congruunt. Omnes itaque sub B allatas formas, (pii evolu- 
tionem illarum proliticationum diligenter viderit, nemo distin- 
ctas habebit; sunt enim boc proliGcandi modo, sporis I. te- 
tragonldiis exortae juniores formae. — Doleo quidem, me P. 
elongellam propriam speciem agnoscere non posse. In mari 
britannico haec planta melius forsan, quam apud nos, distincta 
videtur, at equidem nullas plane invenire potui notas, quibus 
a ceteris P. elotigaine formis certe distingui possit. — Contra 
verba Jlarvcyi de P. elonyctla: ”but is easily and clearly di- 
stingulsbed by the distinctly jointed branches, and tlie parallel 
(not reticulated) veins vvbicb they contain”, id tantum observare 
volo, ramulos in formis c et d aeque bene distincte esse reti- 
culatos seu ecorticatos; quod ceterum ad ”venas”, sive sipho- 
nes' parallelos neque reticulatos pertinet, quales in P. clou- 
fjata describuntur, cum haec tum P. clonyella gaudent in ramu- 
lis ecorticatis siphonibus parallelis, cum contra interstitia cor- 
ticata utrlusque saepe illam ostendunt reticulationem. Paucis: 
P. elonyella^ (juantiim equidem observavi, junior mihi videtur 
P. elongata. Bamos ramulosque basi attenuatos P. clongatac 
adscrlbunt auctores; haec vero nota in formis c et d interdum 
plane evanescit. 
