310 
In Lînnaca 1845 Furcellariam a Polyide genence non 
esse diversam perperam putavi, quam, fructu melius cognito, 
nunc revoco sententiam. Utrumque vere distinctum esse ge- 
nus e characteribus datis unicuique, ut credo, facile patebit. 
1. Furcellauia fastigtata Iluds. 
Fucus fasligiatus îluds, FI. p. 588. 
Furcellaria lumbricalis Lani. ess. — Ay.Sijn. p. 10. — Lyngh, 
Ilydr. p. 48. t. 4. f. A. f. 1 — 4. 
Furcellaria fastigiata Ltim. ess. — Ay. Sp. p. 105. — Aly. Se. 
ex. n. 51. 
In fundo petroso cum extra- tum intrataeniensi 1—15- 
orgyali; in mari orientali ad littora Gottiandiae, Blehingiae 
Scaniaeque; perque oram totam Scandinaviae occidentalem sal- 
tim usque ad Bergen (KorenJ. Anno toto; autumno tetragoni- 
dia proferens. 
Callus radicalis fibrosus, repens. Thallus rufo-fuscescens, 
palmaris et ultra, pennam columbinam crassus, dichotomus, 
fastigiatus ; apices ab auctoribus receptacula vulgo dicti , 
lineares, acuminati, triplici modo intumescunt, nempe: l:mo 
quod cellulae elongatae atque seriatae strati intermedii in 
formam sphaericam intumescunt et inter se liberae evadunt, 
magnitudinis denique longe majoris; hae sunt, quas Agardh 
Sp. V. 1. p. 102 capsulas sphaericas nominavit; 2:do quod in 
his cellulis slrati intermedii elonq-atis tetraqonldia formantur 
(apices tetragonidiferi); 5:tio quod inter easdem cellulas spo- 
rarum glomeruli existunt (apices fructiferi). Aestate tota, ut 
equidem observavi, in his apicibus intumescentibus saltim apud 
nos inveniuntur tantum cellulae illae sphaericae, quae an goni- 
diorum sint naturae haud scio. Mense Octobris atque Novem- 
bris tetragonidia in iisdem explicantur; quibus explicatis, api- 
- ces intumescentes dissolvuntur omnino, quo ejiciantur tetra- 
gonidia. — . Sporocarpia in speciminibus anglicis solum vidi. 
