331 
mo, ramulis pinnatis, pinnis multifide dicliotomo-pinnulatis sub- 
corymbosis, cellulis mediis 8 — 12plo superioribus 5 — opio 
diametro longioribus, sporis in series in apice tballi fascicula- 
tim congestas concatenatis, tetragonidiis (cruciatim?) seceden- 
tibus. Tab. IV. G. 
Callitbamnion seirospermuin Griffiths in fVtjatt. Abj. Damn, 
n. 91./ — Harv. Man. p. 115./ 
Pbveeis tenuioribus innascens, in fundo ostreifero Sege- 
sata dicto prope Koster Babusiae, nec non in fundo sublimoso 
conebifero portus prope CbristiansuiKÎ Norvegiae. Jun. — Aug. 
Tballus o — 6-pollicaris et forsan, saltim prope Koster, 
nbi specianina maxiana integra e fundo exti*abcre inibi non li- 
cuit, major, ramis elongatis undique egredienfibus obsessus. 
Quoad colorem atque babitum cum CaUilhamnio corijmhoso 
facillime commutatur, c|uamquam si propius examinetur, diifert 
t ballo longius corticato pinnulisque minus corymbosis. Ante 
omnia \ero eminet singularis illa fructificatio, quae eo oritur 
modo, quod in apice tballi in unaquaque cellula formatur spo- 
ra, pluresque boc modo formatae et denique sphaericae, cel- 
lulis maternis plus minus resorptis, in series simplices plerum- 
que, at nonnunquam ramosas moniliformiter cohaerent. Ilanc 
plantam formam, anamorpbosi quadam fructificationis exortam, 
Gallith, cortjmhosi diu habui, at detectis denique tetragonidiis 
eorumque singulari natura perspecta, eandem non possum non 
distinctam habere speciem. Vidi nempe in peritctragonldiis 
materiem gonimicam in duas partes divisam, unamqiuamque 
partem membrana cellulari circumdatam (cfr. Tab. cit. f. 2 — 4); 
ex quibus sequi videtur, tetragonidia cruciatim secedere, qua 
nota haec species ab omnibus bic allatis affinibus optime dif- 
fert. Ceterum libenter confiteor, fructificationem hujus speciei 
diagnosi supra datae generis Callithamnii male respondere, at 
neque Trentepohliae hanc speciem adseribere, neque ejusdem 
tvpo novum condere genus mihi concessum finxi. Q uod s 
i 
