345 
kap Fînmarkîae ubique Tulgarîs; h. praesertim in sinuum par- 
tibus interioribus, ubi parum ventis agitatur aqua, v. c. ad Chri- 
stineberg ßahusiae ad Långegap, miiltisque sine dubitatione 
Norvegiae locis. Toto anno. 
» 
Haec species in mari Baliusiensi orgyam, quantum vidi, 
raro longitudine superans, stipiteque digito minori nunquam 
crassiore, ad lilora Finmarbiae, secundum f^Faldenhertj ^ 
det saepe thallo 2-plo 5*plove quam homo longiore, stipiteque 
brachium crassitie saepe aequante. Forma a. et b. colore o- 
ptime distinguuntur; ad hanc L. latifoliam Ag. Sp. relerre non 
dubito, cum descriptio 1. c. data cum nostris specimibus opti- 
me conveniat. — Laminariam ensifoUam Kiitz. ad formam b. 
omnino pertinere, specimina a Cei. v. Siihr mihi communicata 
edocuerunt. Novum itaqne, cum Laminaria digitata sub novo 
genere Hafgggia ab hoc viro allata sit, exemplum, formas 
ejusdem speciei a Imtzing ad diversa referri genera. 
Juniora hujus speciei specimina junioribus Laminariae sac- 
charinae ita similia, ut illa vix, nisi interdum lamina magis 
plana substantiaque firmiori , difficile dignosci possint. In 
illis demum, pergente in superiore laminae parte extentione 
thalli horizontali, ab apice versus basin in lacinias plus minus- 
ve numerosas dividitur lamina, quamquam in omnibus specie- 
bus non aeque mature; alia enim legi 2 pollices lala pedemque 
longa apiceque modo in duas 1. plures lacinias pollicares divi- 
sa , alia contra 6 pollices tantum longa et jam in plures laci- 
nias, ut in vulgari atque normali forma, usque in basin fissa. 
Haec laminae divisio in omnibus immediate e sporis gonidiis- 
ve enatis individuis normalis facile haberetur. Cum vero ad 
basin yeteris laminae nova formatur lamina, illam in altum 
tollens, nova haec lamina in medio rimis longitudinalibus in laci- 
nias lineares, a superimposita veteri lamina apice saepe diu 
connectas, dividitur; quae tamen divisionis modus normalis 
minime est considerandus. — In forma b. divisionem cum ex 
