359 
nunquam; neque a me in iisdem locis promiscue crescentes ob- 
servatae fuerunt, neque hanc in sinubus interioribus, ubi se- 
quens copiosissime adest, vidi. Hoc in causa est, cur utram- 
que ut in natura visam, ita et hic proponere volue.rim 
2. Stilopuora paradoxa Lyntjh, 
Thallo crassiori apicem versus attenuato, sporocarpiis pun- 
ctiformibus. 
Chordaria paradoxa Lyngb. Jlydr. p. S5. t. 14. A, 
Sporochnus rhizodes ß- Ay. Sp. i. p. lo7. 
Stilophora Lyngbyei J. Ag. Linnaeà IHAi. 
h. substerilis, fdis paraphysoideis, cellulis subsphaericis con- 
structis, in verticillos distantes circa thallum ordinatis. 
Chordaria paradoxa Lyngh. l. c. (saltim see. t. cit. A. f. 2.) 
Phyceis, ut prior, increscens, cum in fundo ostreifero 
pluriorgyali , tum praesertim in vadosis arenosis sinuum in- 
teriorum, a mari baltico per totam oram Sveciae INorvegiaeque 
saltim usque ad Molde et Christiansund , ubique frequentissime. 
Aestate tota. 
Ramificatio et color ferent in priori, a qua dilfert thallo 
2 — 5- pedali et, ubi crassissimus est, lineam aequante, fere in- 
flato sporocarpiisque minoribus punctiformibus , mox inordinate 
per thallum sparsis, mox subverticillatim circa eundem colle- 
ctis, ut specimina hoc modo a natura comparata a Striariae at- 
tenuatae cum quibus saepe leguntur, speciminibus tironi caute 
sint distinguenda. Forma 6., quam in Fuco vesiculoso^ in li- 
mite aquae crescente, inveni, nil aliud offert singulare, quam 
degenerationem quandam filorum paraphysoideorum paradoxam; 
illam suo nomine, formae «. , cui nil omnino paradoxi inest, mi- 
nus conveniente, designare par fuisset Lyngbyeo. — 
« 
A 
^6 
