377 
niuüolîes excedentes expHe.intur. Specimina illa parva, quae 
iu Gigartma plicaia tam saepe crescunt, primitus sunt solida, 
ut specimina juniora plurium Phycearmn thallo cavo denique 
instructarum. Talia hujus speciei specimina non solum pro- 
priam speciem, sed etiam genus [Ccnjnophlaea hallica Phyc. 
gen.) habet Kiilzimj. 
L. E L A C H Î S T A Duhij ex ref. Fr. 
Thallus caespitosus 1. caespitoso-stratiformis, strato infe- 
riori cellulis oblongis formato, et lilis cellularibus ex eo erectis 
duplicis generis, brevioribus parapbysoidcis atque longioribus, 
utrisque inter se liberis, constructus. Asci subelliptici ad filo- 
rum basin e strato inferiori oriundi. 
Licet fda paraphysoidea , ut in Linnaea 1842 annotavi, 
in Eidcliisld velutlna a me saltim non sint observata, tamen 
haec lila, quae in charactere generico respiciantur , digna esse 
non dubito; haec optimam praebent notam, qua hoc genus a 
sequente distinguitur. Forsan baec fila in illa specie norma- 
liter adsunt, i. haec ad aliud genus — quamquam non ad 
Sphacelarinm — melius est referenda. 
1. Elacijista flcicola Felley. 
Major, fiiis majoribus stratum per matricem effusum 1. 
caespites solitarios pcniciltiformes formantibus, cellulis longi, 
tudine diametrum aequantibus 1. eodem 2-pio longioribus, a- 
scis oblongo-obovatis. Tab. IX C. 
Conferva fucicola F elley et Ânetor. Lijnyh, Ihjdr, p. 146- 
t. 50. /i — Jg. Sgst. p. 105. — Jlg, Scand. exs, n. 15. 
Conferva ferruginea Roth, Conf. fucorum Roth et Conf. 
flaccida Lgngb. ihjdr. p. 146. t. 50. A. — Ag. Sgst. 
p. 102 . 
