386 
tçruam, Iiaetcntis vîx propositam crederem. Cicîiorlaceae recep- 
taculo epaleaceo a Ceil. Lessuiff et IJccandolle in duas pha- 
langes distribuuntur, Lactucaceariim nempe at iliercmea- 
rum*) , quarum illac dignoscentur „poppo arfjcntco niolh’ssimo 
fiKjaci^’"^ liae ,,p«ppo riguliusculo frcujillhno demum sordidescen- 
te seu flavescente^^. Laevioris momenti censeo, Iios charac- 
teres multis exceptionibus premi (v. c. in Ilieraciis pappus 
saepe candidus et niveus, in Crepide paludosa,^ sdnrica etc. ri-, 
gidus est); maximi vero, eosdem peraflinia et nunquam segre- 
ganda divellere. Equidem cum Ccl. C. /i. Schultz jam pridem 
Lactiicaceas distinxi acliaeniis compressis; iïieracieis sunt teretia, 
costato-striata. Ex hac limitatione genera Miilgedium,^ Jleea^ 
Duhijaea,f Iïieracieis a Decandolleo subscripta, ad Lactiicaceas 
transferantur et hunc locum primus obtutus confirmare vide- 
tur. A Lactucaceis vero ad llieracieas transferenda Crepis et om- 
nia affinia genera, quorum vix ulli limites ab Iïieracieis ex- 
stant. 
In Ilieraciearum tribu, sic circumscripta, genus Ilieraci- 
um centrum sistit, variis formis aberrantibus ad singula reli- 
qua radians. Habitu tamen et partibus systematis vegetativi 
maxime conformibus genus aeque facile cognoscitur, quam 
characteribus artificialibus aeere circumscribitur. Ilaec vero 
ubique est vera ratio objectorum concretorum ; modo notiones 
abstrusas et ideales stricte definire liceat. Quando igitur sy- 
stematum vim in characteribus definitis ponimus, artificialia 
evadunt; natura enim et systema hoc sensu aeque oppositae 
sunt notiones, atque ars et natura. Infra exponentur aberra- 
tiones a sequente generis charactere ideali : 
L'^psonpae ufriusque sectionis aherratio pappo nullo; J nnsnna Laelueeis maxime 
a {'(in is. [{ eceutiores perperam scrilmul ! jCiiupacinci eorriiplam liaiic orthoa^ra- 
pliiain jam emenilavit Linné. E nominis elymol<i«ia (a Aawrcy, efr. V^aill, aet. par. 
1743,) «t Plinii auclorilale uliqne aceuralius scrii»ilnr Lapsana. 
