391 
Z. Stirps //. Sahaiidi. Apliyllopoda. Squamae învolucn 
siibaequales adprcssae obtusae, întimae verticillatae. Sep- 
tembri optime tlorent. Spec. 145 — loO. 
In Florîs specialibus, ubi minor specîerum numerus, sec- 
tiones Inferiores s. Stirpes facile omittuntur. luvat Tero at- 
tendere ad analogam evolutionem intradiversas series. Incipit 
nempe singula speciebus nanis, caule ramisve monoceplialis, Pi- 
loselloideis et terminat speciebus habitu et facie Acclpitrino- 
rum V. c. Pilosellae elatioribus hypopbyllopodls, Aureliae v. 
c. //. Biipleuroide et specioso aegre ab Accipitrinis distinctis; 
inter //. vuhjata elsqiie respondentia //. tridentata vix ulli li- 
mites et Accipitrineliae inter Stenotbecas vera sunt quoad her- 
bam Accipitrina, licet ex involucro a Stenothecis distinguere 
haud liceat. Species seriei quartae, exclusis Tolpidlformibus, novo 
orbi privae, praecipue reliquas series manifeste adumbrant, li- 
cet intima inter se affinitate sint conjunctae. Infra videbis, 
quam eximie a geographica distributione omnes hae sectiones 
confirmantur. 
§. 4. Characterum Hieraciorum examen. 
Radix praemorsa, plus minus obliqua, rhizomatis vulgo 
indolem habet, in paucis vero (Pilosellis) rhlzomati« formam. 
Ex hac fasciculatae egrediuntur fibrae numerosae , praelongae, 
validae, simplices, in omnibus facile simillimae, at radix ipsa 
differentias quasdam haud spernendas offert. Sic v. c. in 
stirpe H. laniferi s. amplexicaulis radix ad collum lanoso-co- 
mosa est e. s. p. 
Omnis inter caulem et scapum dlfterentla inter Hleracla 
evanescere apparet et uterque terminus promiscue adhibetur. 
liß 
