395 
rîgîflîores et molliores in omnibus manifeste variant. Constantius 
est indumentum stellato-floccosum, vulgo canescens. 
Quamvis definitos limites inter species glaucas et viri- 
des ponere haud liceat, haec differentia inter primarias cen- 
senda. Tota Aiirellarum series typice glaucescit; vidimus 
tamen tam harum v. c. II. Bripieuroidis ^ quam H. Auri- 
culae etc. individua laete viridia absrpie glaueedine, quales lu- 
sus vero oculum exercitatum haud fallunt. Viror nempe in 
speciehus typice glaucis, deposita glauccdine, laetior est, gra- 
mineo-virens, prorsus diversus a cano-virente vel obscure viri- 
di reliquorum. Inter Pulmouarcas vero limites difficilius po- 
nuntur oh species caesias, prorsus intermedias, at in vere glau- 
cis stylus persistenter luteus et glaber 5 in reliquis fusco-hispi- 
dulus et siccitate fuligineus. 
Quanta in inflorescentia universali (partialem non loquor) va- 
rietas neminem fugit; singula facile species, antliela quoque 
maxime composita, individua hebetata monoceptala simul cniti- 
tiir. Praecipuae inflorescentiae in hoc genere sunt umheUata.^ 
cijmosa^ corymhosa^ paniculata et in Americanis simul thyrsoiden 
et racemosa.^ verum in eadem specie in se invicem facile tran- 
seiiiit. Hoc nimis longum esset io singularibus deducere et 
superfluum simul, si attendatur ad inflorescentiae typum semper 
centrifugum et indelioitum ejusque lateralem evolutionem. Caute 
modo dLstinguamus inter caulem rasnosum et aiithelam compo- 
sitam. Veri rami non modo capitula, sed et folia gerunt. 
Capitulorum magnitudo fn eadem specte maxime varia est 
et a florum numero aucto 1. diminuto pendet. Plerisque speciehus 
alia forma macrocephala, alia microcejiliala. Sunt vero in hac 
varietate certe modi, ut v. c. Aurellarum capitula numquam 
aeque exigua evadere possint ac Stenothecaium. Communis 
hujus variationis lex est; quo magis in singula specie caulis 
