409 
millibus, ex horiis botanicis aufugis — ut et Gevaliae e semi- 
nibus cum saburra navali introductis. 
§. 7. Progressus cognitionis Ilieraciorum» 
Ante f aillantiuniy ut supra jam exposuimus, generis notio 
prorsus vaga erat, licet baud praetervidendum sit Morisonium et 
Itaguin sectiones vere naturales, ex aebaeniorum figura et co- 
lore , indicasse, hodiernorum praebentes generum rudimenta. At 
instinctu, qua poliebant admirabili. Patres naturales generis 
species longe melius cognoverunt, quam plurimi recentiorum. 
Apud illos, in naturae gremio aequicscentes, certi saltim sumus 
definitam formam ante oculos fuisse, nec tantum singularem, 
e diagnosi pendentem, in herbariis obvium lusum; illorum in- 
condita nomina plus lucis allerunt, quam recentiorum tornatae 
diagnoses. Postquam vetustatis ingenium et videndi rationem 
rite percepimus, antiquior litteratura longe magis delectat na- 
tiva sua simplicitate, quam recentior formallsmus. 
Speciebus vulgatissimis a Fuchsio ^ Clusio^ Lohelio^ Came- 
rario^ Tahernaemontano definitis, primum insigne augmentum 
tulit boc genus C. Bauhini Prodromo. J. Bauhinus varia addidit, 
alia vero confudit. Praecipuas dein attulere symbolas Colum- 
na^ Boccone^ Burseriis^ acutissimus Mii aevi Botanicus, Cupa- 
in\ Scheuehzeriis ^ Rajus^ perillssimus S/ierardiis. Duo sunt 
hujus aevi epltomatores praecipue attendendi: C. Bauhinus in 
Pinace et Bajus in Hlstor. Piant.; hujus volumen tertium 
el sylloge stirp, exot. plurimas eximias, ob omnibus fere, mire 
neglectas descriptiones praebent. Morisoni Historia plantarum 
nova quaedam quoque ad boc genus ollcrt. Tournefortius ad- 
didit multas novas species e Pyrinacis et ex Oriente, Pluke- 
net extraeuropaeas. Sed haec omnia cum Clcboriaceis diver- 
sissimorum generum ita commixta sunt, ut generis determinatio 
vulgo maximas alferat molestias. Ad genera vero extricanda 
plurima juvat eximia V aillantinna commentatio in Act. Paris. 
