II 
Vvl 

quidem pugna, suctione accedente, multum augetur. Formam 
puppis vel partem resistentiae, quæ ei competit, theoria D:ni 
Nord mark nihil plane respicit. Ex D:ni Beaufoy autem 
et posterioribus svecanis experimentis cognitum est, hanc ad ÿ 
circiter integrae parallelepipedi resistentiae accedere. Hanc quin- 
tam partem contineat itaque necesse est aliqua resistentiae prorae 
pars, quum auctor eundem resistentiae directae valorem, ac the- 
oria vulgaris, h. e. aliquantulum majorem, quam experimenta, 
nanciscitur. Ubi prora ex cuneo acuto consistat, puppis autem 
plana sit, theoria D:ni Nordmark egregie cum experimentis 
convenit. Resistentia prorae integra per duos exprimitur termi- 
nos, quorum alter idem ac theoriae vulgaris est, alter autem 
ubi frictio^* ex velocitate pendere censeatur, vel 
_ «V 
= fflT T COS M, 
• 
ubi velocitas nullum in frictionem effectum exserere putetur; de 
cetero pondus fluidi dimensione unitatis heic positum est zrw, sectio 
transversa corporis resistentis rr r, velocitas r=u, et angulus inci- 
dentiæ zzz u — Experimentorum Dni D’Alembert decem in 
subsidium vocatis, Nordmark valorem ipsius £ determinabat 
et reperiebat 
o,o854, 
