VT 
77 
Elevatio superficiei aquæ in quolibet lineæ mediæ puncto re- 
spondet omnino majori densitati, quæ huic puncto competit. 
Repraesentet fig. 17 sectionem verticalem hujus elevatae superfi- 
ciei, quæ per lineam mediam CO, iu directione fluminis jacen-j 
tem, transit. Ordinata P M est ex denominatione assumta, = p , 
c a 
M O ~ x e t QO = — . Angulus P S M, quem tangens T P 
4 g 
cum axe abcissarum horizontali C O facit, cum ex quantitate 
inotus guttulae, tum ex vi resistente pendet. Si velocitas guttu- 
la* 
læ est = z;, erit altitudo pressionis ex vi inertiae orta = — . 
4 g 
Obtinebit itaque angulus T S M maximum valorem , ubi 
V 
d [ — . p) = 0 vel, hunc ipsius p valorem per p' designando* 
, 1 c z dp 
ubi p ' = — . — . Hinc sequitur, nos ex d (— ) = 0 obten-; 
4 g 
turos fore — . — , Est autem p = 0 in C, et v zs 0 in 0, un- 
2 4 g 
de necesse est - = o> e t cum x = 0, et cum x = D, atque 
dx 
adeo habebit, curva denivellationis punctum flexus contrarii, ubi 
, c* ' / . 
p — — . — . Hinc sequens forma aequationis obtinetur. 
2 4 g 
dp 
- = A (D — x) m X x* * 
dx 
ubi n et m a conditionibus determinandæ sunt. Punctutn C ex 
experimentis directis determinare, perdifficile ne dicam impossi- 
bile est. Ex experimentis N:is 5 et 8 assumendum videtur, D 
esse inter 600 et 65o lin., atque x = 222 lin., quando p 
