^ — , O'? 
’ O J -VT^^p^P 
functionem theoria tubuli Pitotiani continet. Primo intuitu 
videbitur forsan res alio modo in tubulo Pitotiano sese habere, 
ubi quantitas aquæ, suctionis vi subjecta, in quiete est, etlieic, 
ubi guttula y" moveri pergit ; nam guttula y'' (fig. 19) in flu- 
men transiens gaudet ex. gr, velocitate y"$, et recipit a flumi- 
ne velocitatem y” ß , unde y" e directionem et velocitatem mo- 
tus ejus futuri repraesentabit. Praeterea continuus effluxus in 
directione y" $ motum guttularum, quæ in directione liberi 
fluminis motae y" attingerent, ita deflectat necesse est, ut ad 
\Jy ex. gr. perveniant, unde guttula y" curvam quandam y" <p 
percurret. Prius momentum nihil ad valorem suctionis mutan- 
dum valet; velocitas enim y ' e cum velocitate tantum y ' ß su- 
git, quia velocitas lateralis y" $ guttulae y cum differentia in- 
finite parva guttulam in eadem directione proxime subsequentem 
sugit. Posterioris vero effectus is est, ut origo suctionis a 
margine in flumen aliquantulum proferatur. Quum autem suctio 
differentiam quandam densitatis (tensionis) eificiat, et imminutâ 
prorsus vi i5) ad quamcumque distantiam per materiem elasti- 
cam propagatur (hoc enim ex modo elasticitatis agendi intra cor- 
pora cum fluida tum rigida sequitur); nulla fere dehinc aberra- 
tio orire potest. 
Linea aquea B B" ex guttulis constat, quæ lineæ ß ß'" 
restant (fig. 18), postquam suctio liberi fluminis eas guttulas ab- 
1 5 ) Hoc in aqua quoque locum habere propagatio soni, altitudine 
(illius?) nullo modo mutata, tusissime demonstrat. 
