189 -*^s^v' ' 
quam elevatio superficiei aquarum n n A sese patebat (c. diam, 
tubuli ter sumtam vel aliquid amplius). Hoc latere ad apicem 
superficiem aquarum tangente, certum erat, initium scalae ad 
alterum normæ latus applicatae, ad ipsam superficiem aquarum 
sitam esse. Hinc verus situs superficiei aquarum satis accurate 
determinabatur. Omnes mensurae pressionis vel suctionis ad si- 
tum hujus superficiei referuntur. Quando superficies aquarum, 
intra tubulum, externae subjacebat (ob suctionem) distantiam il- 
larum a puncto quodam fixo, in tubulo vitreo supra ambas sum- 
to, mensus sum. 
Altitudo columnae aqueæ, intra tubulum vitreum sursum 
pressae, intra 5 et 5i lin. ad summum variabat. Hisce extre- 
mitatibus evitatis, variatio i vel 1 lin. non superabat. Motus 
hujus columnae aqueæ adhuc magis minui poterat quum orifi- 
cium 0 oppleretur cera, in qua apertura, quanta lubebat, acu 
pungebatur. Certum tamen terminum praecisionis observationes 
hac re non assequebantur, quoniam superficiei fluminis compe- 
tebat variatio quaedam, ex qua etiam columna interior valde 
dependeret. Mensura verissima optime necessario inveniretur, 
quando superficies ambae æqualibus temporibus aequaliter atque 
in eadem directione variabant. 
Directio fluminis oculis fere primum designabatur. Tum la- 
mina C C applicabatur. Altitudine pressionis deinde ad 45* 
ab utroque latere hujus directionis ob?ervata, frustum ligneum 
K (fig. 5) vertebatur, donec ipsæ altitudines utrimque aequales 
