4i6 
«üb praesidio edidit) quem si in ultima vita, cum damno existi*» 
mationis, tot partæ triumphis, scribacem, immo scribacissimum 
dixeris, aequus ignoscas , et sciant posteri , Nostrum, a quæstu o- 
mni et lucro alienum, partes Praesidis, ut dicitur gratis, 
suscepisse. Sibi soli sapere noluit, quidquid habuit in aprico posuit, 
omnibus locis et horis, sive in urbe degebat, Tel in ejus vicinia 
feriis aestivis Tusculo suo rusticabatur , civibus et advenis 
numquam non accessibilis, comis et affabilis, deprehensus est. 
Ita ad extremum vitae halitum munera officii, damno potius suo 
quam publico, obiit, et quietem nisi in morte sibi adquirere 
noluit. Sic se gerendo, non est mirandum, si aetate ultra mo- 
dum transvecta, non omnes horas et moras rerum academicarum 
probare potuerit. Excandescebat facillime, et e fervescente aestu 
oriebatur brevis quaedam morositas, sed ut mitiori erat ingenio, 
cito citius animi bonitas praevaluit, et nativa comitas demsit su- 
percilio nubem. 
In victu et cultu sobrius et siccus mentem sanam in cor- 
pore sano ad seram usque aetatem servare potuit. De stoma- 
chi subinde conquerebatur doloribus, ex fortuito subortis vene- 
ficio, quod navigans in Indiam nactus erat, et paene miraculo eva- 
serat incolumis *). Corpus gracile et agile animum ad omnia 
negotia promtum facilemque praebebat. Scholas publicas habere 
*) Cfr. illius Itinerar. T. I. p. 98. Yet. Acad. Hand! : *77 3 . 
