m ) o ( SB 
41 
terdum etiam ex auro percuffi, rudes & incertae 
patriae, de quibus. Ludovicus Savotus , antiquus & 
apud Gallos fuos non obfcurus auflor, judicat b); 
neutiquam adhibendum ad ilios colligendos ftu 
dium: quum five artem refpicias, deformes omni- 
no & ab imperitis fculpti fint magiftris, five ipfas 
imagines, monftrofas puta facies humanas, ab una 
plerumque parte, & equos aut alia animantium ge- 
nera, ab altera, omnes inter fe fimiles nihil habeant, 
unde Hiftoriæ lux affundatur. Secuti eam fernen- 
tiam alii quoque Scriptores, caufiatique non per- 
dendas bonas horas inutilibus conje&uris, tales num- 
mos omnes ad ultimam & defpe&am claffem re- 
legarunt, dixeruntque barbaros. Attamen in dubium 
vocarit nemo, quin ex incognitis hifce quidam fint 
omnino Gothici. Nam incondita gens, huc illuc 
divagata, pofteaquam {edes tandem fixerat in po- 
pulis, quibus ars cudendi nummos frequentabatur, 
fuæ dexteritati minime diffidens etiam periculum 
feciffe videtur ufuales fignandi nummos , inficeti 
quantumvis hi forent, nec venuflatem affequeren* 
tur monetæ regionis iftius, quæ exemplo infervie- 
bat. Quin etiam pofterioribus faeculis, quum au- 
tumare licuifiet, populares noflros in exteris terris 
habitantes, aliquid faltim fiiopte ex ingenio prola- 
turos, monetas tamen adhuc maluerunt imitari fi- 
nitimarum gentium. Sic Oftmanni, vel, uti appel- 
lantur vulgo, Norrmanni, occupata Hibernia, num- 
mos cudebant tamen ad menfuram ponderis, typi, 
pretii, qua tum utebantur, in vicinia, Angli c). 
Quum igitur fatis conflat, Gothos haud modico 
tempore fubflitiffe in Pannonia, Mcefia & Illyrio, 
antequam ingreffi Italiam, penetrarent, verfus oc- 
F ci 
b) Difcours lut les medsillei antiq. pag, ultima. 
O Ktitr de nummis Hibernicis. 
