12 
fido certiffima Rufficorum annalium (Lietopi(chi), 
pie defundo Regis Regnique Sviogothiei s enato- 
ri, Illuftriffimo Domino Baroni CEDERHiELMIO, 
ubi munere fungebatur Supremi Legati Suecici a- 
pud Aulam Rufficam , me audiente, narrabat an. 
MDCCXXV. Epifcopus Plefchovienfis THEO- 
PHANES. Mihi vero neque eo tempore anna- 
les illos licuit perluftrare, neque poft iniram nu- 
perrime pacem, illuc iterum, ex mandato Regis 
noftri, prufefto copia dabatur conveniendi Epilco- 
pi, quem interea mors luftulerat. Ac tamttfi in- 
certum maneat, oportet, qua præcife tempeftate, 
live Slavi in Ruffiam accefterint, five in Finlandiam 
Tziudi , an uno continnoque agmine, an, quod 
verifirnilius , pedetentim migraverint; poteft tamen 
idoneis rationibus evinci, Borealem partem Ruffiæ 
ab his habitatam, antequam Slavi occuparent. Te- 
nuiffe Tziudos regionem Magni Novgorodii , eft 
certiffimum , & memorabitur infra pluribus. Sed 
nec lucida minus ejusdem gentis veftigia reperiun- 
tur porro verfus orientem in Magno Ducatu Wiat- 
k<e & in Pennia praefertim, ubi veterum incola- 
rum pars (uperftes, Ziranorum dicitur nomine, qui 
longo quamvis annorum fpatio, a populis diver- 
farum linguarum circumdati, tantum tamen linguae 
fervarunt fuæ, quantum fufficiat , ut cognati de- 
monftrentur reliquis in Ruffî a Fennonicis nationi- 
bus, ejusdemque cum his originis, in Sibiriam us- 
que, quod difficulter crederetur, diffufis. Eft ad- 
huc mihi manuferipta narratio Ruffica , qua brevi- 
ter , fed dilucide refertur, quem in modum Sibi- 
ria, Imperante Zaro IVANO I. a JACOBO & NI- 
KITA STROGANOWIS ac JERMAKO TIMO- 
FEITZ horumque fucceflbribus fuerit erepta ulti- 
mo 
