74 
m > o ( m 
Numine quodam locali, cujus jam cum ipfo cul- 
tu exciderit memoria , ATEVLAM efle nomen 
urbis, & VLATOS regulorum cujuspiam. Addit 
©quum in compluribus Gallorum nummis inveni- 
ri: & pentalpha illud, vel pentagonum, indubiam 
efle Druidarum notam. Camb denus , & cum illo 
Gibfinius , popularibus luis hunc nummum adnu- 
merare ftudet; eo cum primis titulo, quod hi ta- 
les fæpiflime eruantur in nobili illa infula, & pu- 
riori longe conflati fint metallo, quam quod ex- 
fpcfhri queat ab ATTILAE monetariis. Infuper, 
apud prifeos Britanniae Reges, ut omnes fere Cel- 
ticae originis gentes, facrum fuifle illud fignum pen- 
tagoni, quod in fuperiori Germania adhuc hodie 
nomen fert pedis Druidarum ( Drutten-fufs .) Spica 
& bicornis Luna in nummis Regum CYNOKEL- 
LINI & CARATACI vulgares funt noræ. ATEV- 
LA loci forte nomen fuerit; fic enim ad analo- 
giam antiquae linguae dicerentur Alata Caftra , lo- 
cus Latinis ita vocatus, quod Britanni , longe an- 
tequam advenerant Romani, cadra ibi & federn ar- 
morum effent foliti ftntuere, viftricique Deæ po- 
litam imaginem colerent. Urbs pofleriori sevo di- 
£ta Edim burgum. 
Dum autem rationibus jam allatis permoti do- 
cti Viri nummos eos abjudicant Hunnorum Regi, 
& Gallo Britannove cenfent vindicandos </), alium 
eumque æreum protulit Eccardus r), pro vero 
fciîicet ATTILA sgnofcendum. In parte adverfa 
imago efl: dimidia & pileata, in parte poflica nil 
q) Forfan & pîures improbandi rationes habet C. F. Ayrmannits 
in Diflertat.de nummis ATEV^AE regi ATTiLAE male attribu- 
tis. Gieflæ 1739. 4 - 9 u °d feriptum lieet apud Venetos recufum 
•n. 1756. ad mnnus meas tamen non pervenit. 
r) In Aft, Erud. Lipf. 1 . c. 
