na 
m ) ° ( & 
per detegendis , fluido elaflico exitum parantibus. 
Magnefia vix ignita fuum facillime mittit aerem fi- 
xum, terra vero calcarca eumdem multo retinet 
pertinacius, adeoque fi hzc adhibetur, longe ve- 
hementior requiritur ignis. Gypfo bulbum circum- 
do, ne violenta excandefcentia liqueat, fed ut po- 
tius czmentatione firmetur , porcellanz Reaumuria- 
nz adquirens indolem. 
Methodus tertia. 
Hæc a przcedentibus in eo differt, quod fer* 
mentatione prodeat fluidum elaflicum. Parum fe- 
re intereft, qua utamur mixtura fermentante, fe- 
quentem vero plerumque adhibeo. 
In lagena AB (fig. 4 ) ejus magnitudinis, m 
350 pollices cubicos capiat, facchari rudis 40 fem- 
uncias & boni e cerevifia fermenti totidem , 200 a- 
quæ pollicibus cubicis commifceo. Sex vel feptem 
horis in calore medio feu f 15 gr. elapfis /1), aer 
vulgaris expellitur, ideoque orificium G îagenæ 
HI (fig. 2.) immitto, & mox bullæ enatare inci- 
piunt. Fermentatio zque fuccedit, fi extremum 
G, mox ab initio, collo Iagenæ immittitur, nam ae- 
ris non requiritur acceffus, fufficit , quod fluido 
elaftico feparando exitus pateat, idque fæpiflime 
fum expertus. 
Probe vero eft notandum , tam in hac, quam in 
przcedentibus methodis, ne du£tus EFG nimiam adi- 
pifcatur longitudinem ; cum hac enim impedimentum 
ex aere removendo crefcit. Pone hanc refiftendam 
rtt 
t) Tbermometrum futcunum lydrargyro efl impletum if a punBo con- 
gelationis , quod o notatur , jurfum detrfumque numerantur gradus. 
Crudus fitpra o figuo H- procedente defiinguo, qui infra congelatio- 
nem progrediuntur nota — fignantur. — t- ioo efi punctum ebulli- 
tionis «quo. 
