) ° ( c35 1 3 l 
faltica , dodecaëdrica , aliæque componamur , alibi , 
ut opinor, fatis explicavi e). 
Magnefia aërata. 
§. 1 2. Quæ in Pharmacopoliis occurrit Magne- 
fîa alba, licet terræ nomine vulgo infigniatur, falina 
tamen fine dubio gaudet indole, cum in calore me- 
dio ponderis fui gio folvere queat aqua deftillata. 
Idem etiam analyfis evincit, terram quamdam pe- 
culiarem, aëre fixo & aqua faturatam, tamquam 
principia proxima exhibens. Idonea calcinatione 
ponderis t Vö perdit magnefia, vehemens vero & 
diutinus ignis ex ipfa bafi terreftri quidquam dis- 
fipat: lenta in acidis effervefeentia tVô tantum avo- 
lant. Hinc patet, centenarium 25 circiter contine- 
re partes aeris fixi , 30 aquæ cryftallifationis & 4J 
magnefiæ purae, quæ vera terra effe videtur, faltim 
huc usque eamdem aqua folvere non potui. Quæ 
tam igne, quam acidis expellitur aura, collecta mo- 
dis antea deferiptis (§. 2), & examini fubje&a, fin- 
gulas aëris fixi fuftinet notas. Ut omne fluidum 
elafticum, mediante igne feparatum, lagenas HI 
intret, eo minori in præfenti cafu laborat moleftia, 
quo laxior ejusdem cum magnefia nexus, calci ve- 
ro longe pertinacius inhaeret, unde vehementiori 
opus eft igne, adeoque vitrum juftæ craffitiei & diffi- 
cillimae fufionis adhibeatur oportet, probe undique 
pulvere offium ullorum vel gypfo circumdatum, ne 
alicubi fluat. In genere quoque eft notandum, quod 
quo major bulbi diameter, eo etiam difficilius ad cen- 
trum pertingit neceffaria excandefcentia. Praeter- 
ea continue crefcere debet ignis efficacia , fi enim 
aliquando relaxatur, aquam fugit tubus GFE, hoc 
vero incommodum tubi extremo G, ad fundum H 
R 2 fere 
e) Vide Nova A£la Societ. R, Upf. vol. I. pag. 150. 
