m y ° c 265 
rem Tolis lucem refle&ere , fed majorem videri pos- 
fe, qui re vera minor, fed illuftrior eft; quin & 
unum eumdemque non ab omni parte effe æque 
lucidum, fed, convolutione circa axem, jam plus, 
jam minus videri corufcantem. Idem quoque evin- 
cunt obfervata corpora Satellitum in facie Jovis, 
jam fub facularum , jam macularum fpecie. Pro- 
babile mihi videtur, Quartum, pro ratione molis, 
minima & valde inaequabili pollere virtute radios 
folis refle&endi, Secundum autem maxima: hic e- 
nim, quamvis absque dubio reliquis longe minor 
fit, fplcndore tamen parum cedit. Praeterea cor- 
pus Secundi nunquam in facie Jovis obfcurum mi- 
hi vifum, faepe faculam imitatum eft; Quartus au- 
tem , etiam prope marginem difei , maculam men- 
titus eft parum minorem & minus obfcuram, quam 
ipfa ejus umbra. Ceterum notari meretur, quod 
corpora Satellitum plerumque, prope margines di- 
fci , facularum fpeciem praebeant, longius autem in- 
tra difeum prove&a , vel difpareant , vel in macu- 
las obfcuras mutentur, quod fine dubio tribuen- 
dum eft intenfiori Jovis lumini circa centrum di- 
fei, quam propius ad margines. 
Si unius ejusdemque Satellitis inaequalis fplen« 
dor tribuendus eft converfioni ejus circa axem, Sa- 
tellites non, ad exemplum Lunae, eamdem femper 
faciem primario fuo obvertunt: nam in hac hypo- 
thefi Satelles, quando in proximis revolutionibus 
ad eamdem a Jove elongationem accedit, aeque lu- 
cidus appareret, quod obfervationibus repugnat. 
Quin obfervationes conjun&ionum inferiorum 
debita cum attentione & optimis Tubis habitae u- 
fui eife queant ad eruendas leges motus horum fi- 
derum, nemo facile dubitaverit. Expertus novi. 
Voll. IL L 1 tam 
