47 
de geheele dikte van het blad ingenomen en strekken zij dus zich 
bij wijze van langsschotten uit welke de opperhuid van boven- en 
onderzijde van het blad uitéénhouden en het blad in evenwijdige 
gedeelten verdeden, wier tusschenruimte dan door het bladmoes 
is opgevuld. 
De bouw der vaatbundels stemt geheel overeen met hetgeen 
wij reeds vroeger voor den vaatbundel van den stengel beschre- 
ven (fig. 52). 
Ook hier vinden wij wederom een collateralen bouw waarbij 
het houtgedeelte naar de bovenzijde van het blad is gericht, de 
geheele vaatbundel wordt omsloten door een sterk ontwikkelde 
vaatbundelscheede. 
Over ’t algemeen loopen de vaatbundels in de bladen recht 
door van bladbasis tot bladtop, hier en daar komen echter zij- 
delingsche vertakkingen voor, waardoor de vaatbundels onderling 
in verbinding staan. Zij zijn echter niet van elkander afhankelijk 
voor toevoer van water e.d., zooals blijkt wanneer men een rijst- 
blad overlangs splijt, waarbij de beide deelen even frisch blijven 
als voorheen. 
Naar den top van het blad toe, nemen de vaatbundels voort- 
durend in omvang af, zoodat ten slotte enkel eenige spiraalvaten 
overblijven, welke het uiteinde van den vaatbundel vormen. 
