DE BLOEM. 
De bloeiwijze van de rijst bestaat uit een hoofdas met zij- 
assen waaraan zich de aren bevinden; de geheele bloeiwijze is 
een samengestelde aar. 
Aan de rijstbloem onderscheidt men ten eerste de kafjes, waar- 
van de bouw reeds vroeger beschreven werd. Deze kafjes zijn 
geen eigenlijke bloembekleedselen, maar op te vatten als schut- 
bladen waar binnen zich de eigenlijke bloem bevindt. 
Bij de kelkkafjes en het onderste kroonkafje is dan de vor- 
ming der eigenlijke bloem achterwege gebleven en vinden wij 
deze slechts in den oksel van het bovenste kroonkafje. De bloem 
zelve is schijnbaar eindstandig en sluit bij de rijst op deze wijze 
de bloemspil af, bij andere grassen blijkt het dat deze laatste 
zich soms nog iets verlengt boven de hoogste bloem en dus 
eigenlijk zijdelings geplaatst is. Naar analogie meent men dat 
de bloem bij de rijst dus slechts schijnbaar den eindstand in- 
neemt. 
Binnen het hoogste kroonkafje vindt men twee kleine schubjes 
welke zich onmiddellijk onder de eigenlijke bloem bevinden 
(fig. 53). 
Men noemt deze schubjes weleens „honigschubjes” of „lodiculae,” 
deze eerste benaming is minder juist daar zij geen honig af- 
scheiden en een gansch andere rol vervullen in de organisatie 
der bloem als de eigenlijke honigschubjes bij andere bloemen. 
Aan hunne onderzijde zijn deze schubjes eenigermate vergroeid. 
Bij enkele grassen komen tegenover deze lodiculae aan de 
andere zijde der bloem nog een dergelijk paar vergroeide 
schubjes van den zelfden bouw voor en wettigt dit de opvatting 
dat zij te beschouwen zijn als een derde zeer rudimentait ge- 
bleven kroonkafje. 
