— 50 — 
Bij de rijstplant zijn de stuifmeelkorrels geheel glad, op en- 
kele kleine wratvormige verhevenheden (kiemporie) na, alwaar 
de exine wand zeer dun is en de intine bij wijze van een prop 
naar buiten treedt. Wanneer een stuifmeelkorrel in water komt 
begint de intine op te zwellen en puilt weldra naar buiten op 
de plaats waar de exine wand het dunst is. Hiermede gaat ge- 
paard een toename in volume van den inhoud van de stuifmeel- 
korrel en groeit deze langzamerhand als een buis naar buiten uit. 
In normale omstandigheden komt de rijpe stuifmeelkorrel terecht 
op den stempel en vindt aldaar een min of meer suikerhoudende 
kleverige zelfstandigheid. Hier bestaat er dus gelegenheid voor 
den stuifmeelkorrel om zeer langzaam water op te nemen en 
verloopt dus de zwelling van het inwendige in evenredige mate 
langzaam en geleidelijk. Brengt men echter een rijpe stuifmeel- 
korrel in water dan heeft de zwelling zoo plotseling plaats, dat 
als ’t ware de korrel openbarst en nu niet alleen de exine maar 
ook de intine en de inhoud uit de stuifmeelkorrel wegvloeit. Bij 
onrijpe stuifmeelkorrels geschiedt eenigermate hetzelfde, alleen 
met dit verschil, dat daar het openbarsten iets langzamer verloopt 
en de inhoud op willekeurtge plaatsen naar buiten treedt, dus 
niet op de plaatsen der kiemporiën zooals in ’t eerste geval. 
De stamper is bij de rijst opgebouwd uit een enkel vruchtblad 
en draagt de zaadstreng of placenta slechts een zaadknop welke 
hemitroop is geplaatst en iets scheef met de micropyle of het 
poortje naar buiten gericht. 
De stijl is kort en splitst zich in twee stempels wier vedervor- 
mige uiteinden bezet zijn met tallooze papillen gevuld met don- 
kerrood gekleurd celvocht. 
Deze papillen scheiden op hun oppervlakte de suikerhoudende 
kleverige vloeistof af, waardoor de stuifmeelkorrels welke op de 
stempels vallen worden vastgehouden. De stempel is opgebouwd 
uit cellen welkke evenals de papillen een dunnen wand hebben 
en onderling vrij groote openingen openlaten. Door deze openin- 
gen dringt de stuifmeelbuis gemakkelijk tusschen de cellen door 
om tenslotte in het stijlkanaal te komen dat tot de holte voert 
binnen den stamper (waar het eitje zich bevindt). 
