12 
verblijven, zonder eenige verandering. In de normale vrucht blijft 
echter steeds leven, al is het ook in sluimerenden toestand. Tenzij 
uitwendige omstandigheden ongunstig inwerkten, kan de eerste 
uiting van dit sluimerend leven, het vermogen om te kiemen, 
zelfs na geruimen tijd zich weder openbaren, wanneer gunstige 
omstandigheden zich voordoen. 
Voor de uiting van het kiemvermogen of het kiemen, is een 
zekere mate van vocht en een bepaalde temperatuur noodig. 
De kiemingsverschijnselen bij de rijst kunnen in drie tijdvakken 
onderscheiden worden, t. w. 
Ie. de periode van wateropname, 
2e. de periode van het te voorschijn treden van de kiem, 
3e. de periode van de strekking van kiembladscheede en groei 
van den wortel. 
a. De periode van wateropname: 
Zoolang de rijstvrucht droog wordt bewaard, verandert zij 
niet en kan zij jaren lang, zonder gevaar voor de kiemkracht, 
bewaard blijven. De vrucht komt dan in slapenden toestand. 
Om echter in dien slapenden toestand te kunnen komen, moet 
de vrucht goed droog zijn en wordt daarom de rijstvrucht, welke 
later voor zaaizaad bestemd is, met de meeste zorg gedroogd. 
Dit geschiedt meest in de zon en heeft dan de rijpe vrucht 
na een paar dagen nagenoeg al het water verloren, dat kan 
worden afgestaan. 
Bij de wateropname die de kieming voorafgaat, zal eerst de 
hoeveelheid water, die bij het drogen verloren ging, weder aan 
de vrucht moeten toegevoerd worden. De kafjes, welke de vrucht 
omsluiten, zijn weliswaar stevig gebouwd, zulks verhindert 
echter niet dat zij water doorlaten. Dit gaat zeer langzaam, 
en is het noodig, dat de vrucht gedurende eenigen tijd in zeer 
vochtige omgeving verblijft, of in water is onder gedompeld, 
voor het noodige water tot het binnenste van de vrucht is 
doorgedron gen. 
Dat het voornamelijk de kafjes zijn, die den toevoer van het 
water regelen en ook te sterke uitdroging tegengaan, blijkt o. a. 
hieruit, dat wanneer men rijst voorzichtig van de kafjes ontdoet, 
