— 6 — 
De kleur van de rijstkorrel berust op de kleur van het buitenste 
vliesje dat de korrel omgeeft, is wit of wel rood of meer zwart 
(violet). De benamingen van witte rijst, roode rijst en zwarte rijst 
berusten op deze verschillen in kleur. De laatstgenoemde kleur 
wordt voornamelijk aangetroffen bij die rijstvarietieten welke 
behooren tot de groep der kleefrijst-varieteiten. 
Bij sommige rijstsoorten laat zich gemakkelijk, bij andere 
moeielijk, het buitenste vliesje, zilvervlies genaamd, van het bin- 
nenste gedeelte der rijstkorrel, de eigenlijke kern, verwijderen. 
Hierdoor is de eene variëteit van rijst beter dan de andere, 
geschikt om gepeld en gepolijst te worden. 
De bouw van het zilvervlies wordt het best begrijpelijk, wanneer 
men nagaat op welke wijze dit vlies ontstaat. 
Bij de grassen, waartoe ook de rijst behoort, is het vrucht- 
beginsel zeer eenvoudig samengesteld. Men vindt binnen het 
vruchtbeginsel slechts één centrale holte, waarbinnen zich het 
eitje bevindt, dat zijdelings aan den wand van het vruchtbeginsel 
is verbonden. Na de bevruchting neemt het eitje in omvang toe, 
daarbij wordt het meer en meer tegen den wand van het vrucht- 
beginsel aangedrukt en vult ten slotte de geheele inwendige 
holte van het vruchtbeginsel op. 
Daar de wand van het vruchtbeginsel niet in dezelfde mate in 
omvang toeneemt en dus ook niet de vruchtholte, als het be- 
vruchte eitje, worden de cellen waaruit de wand van het vrucht- 
beginsel bestaat, uitééngerekt en voortdurend meer samengedrukt. 
De protoplasmatische inhoud dezer cellen verdwijnt en zij ver- 
drogen tegen den tijd dat het zaad (dat zich nu gevormd heeft 
uit het eitje) rijp is. 
Ten slotte omgeeft slechts een dun vliesje de rijstkern, dat 
voornamelijk bestaat uit de verdroogde en samengedrukte cellen 
van den oorspronkelijken wand van het vruchtbeginsel. 
Door de groei echter van het inwendige eitje en de celvermeer- 
dering die daarbij plaats grijpt, worden ten slotte ook de buitenste 
lagen van het eitje zelve (de eihuid) samengeperst en vormt deze 
met den evenbeschreven verdroogden wand van het vruchtbeginsel, 
tesamen het zilvervlies, dat de kern van de zaadkorrel omgeeft. 
