yio 
Viola, 
fed ejus augenda erit dofis, Certe pra&icis follicitio* 
ribus adeo non, uti reor , fpter nendum veniet hocce 
fimplex, ut potius in quaeftu iit habendum, utpore laris 
opportunum , ubi iaxante quodam mucilaginofo, quam 
aliis purgantibus, uti maluerint, 
444. VIOLA Ipecacuanha. Linn .Mant, 2. p.484* 
Viola grandiflora, veronicas folio villofo, Bah- 
rer^ JEquinott. //3. * 
Ipecacuanha blanca, Pjs. BrnfiL 101 . 
JPharm. IPECACUANHA: ALB/E Radix. 
Locus . America meridionalis, Cayenne, in pra- 
tis. Perennis . 
FORMA \ ficc % Radix cylindrica , verfus api-r 
cem fenfim attenuata, flexuofa, digitalis, extus 
rugofa, albido-cinerea, fulcis transverfaiibus, fe- 
micircuiaribus, frequentibus; parencymate duro, 
fragili, albo, fibra lignea, centrali, longitudinali, 
lutefeente; poft feclionem transverfalem notato 
centro medullari ligneo, lutefeente 5 orbiculato, 
ftriis radiatis Rellato, 
PROFR. ficc. Odor aromatico^naufeofus , de^ 
bilis; fapor fubaromaticus, fubnaufeofus, acriu-s 
fculus, non ingratus, inhaerens. Maflicata cortiea^ 
Jis pars emollitur, lignea pars tenax lentitur, 
VIRTUS: emetica, debilior, 
USUS \ 
CBS. !♦ Ipecacuanha alba in noftris officinis non oc* 
currit. Agit debilius quam vulgaris Ipecacuanha, qua* 
apud nos offi^malis eft. Si fides cl, Barrere, e Violae 
genere eft, quod etiam ulterius adftruit cl, Allamand, 
OBS. 2. De Viola Ipecacuanha difleruit cl, Dak, 
Wjckman, Prcefide iil, v. LiNNe, Upf. 1774. 
CLAS 
