37 
Europeesche analyses gaven een eiwitgehalte van ruim 1 8 % 
(waarvan volgens recente onderzoekingen 81 % door paarden 
verteerbaar) en een kalkgehalte tot 3 % (CaO in de watervrije 
stof). Het wordt nooit alleen verstrekt, maar steeds vermengd 
met gras, omdat bij uitsluitende lucernevoedering vooral bij paarden 
zich ongewenschte verschijnselen voordoen. 
Men heeft sedert eenige jaren getracht deze plant ook opjava 
te kweeken. De proeven in den Cultuurtuin te Buitenzorg 
(260 M. boven zee) mislukten; in Padalarang (circa 700 M boven 
zee) groeide de lucerne vrij goed; bij kalkbemesting was het 
resultaat uitmuntend, ten minste als de zware regens het gewas 
niet vernielden. Een onderzoek van den bodem, waarop de lucerne 
te P. zeer slecht, middelmatig en goed stond, deed zien, dat het 
kalkgehalte grooten invloed heeft. Er werd n.1. gevonden resp. 
0.1, 0.4 en 3,0% CaO in den grond dezer drie veldjes. Ook in 
Europa is men het er over eens, dat Medicago (als vele andere Legumi- 
nosen) een kalkrijken bodem vraagt. De grond te Buitenzorg is, dank 
zij het uitermate regenrijk klimaat, sterk uitgewasschen, wat zeker 
een der hoofdoorzaken is van de mislukking der lucerne. 
Van de Padalarangsche lucerne zijn een vijftal monsters in het 
begin van den bloei geanalyseerd. De uitkomst van dit onderzoek 
was bevredigend, wat betreft de organische substantie. Het eiwit- 
gehalte was gemiddeld zelfs hooger dan in Europeesche lucerne; 
een monster bevatte bijna 32 %; dit was verkregen door een 
gecombineerde bemesting (kalk, Thomasphosphaat en stalmest) ; 
dat dit monster III stalmest gehad had, uitte zich in de samenstelling 
van de asch (tabel 1 2) door het hooge chloorgehalte *). 
Wolff vond voor de verteerbaarheidscoëfficienten bij paarden; 
eiwit 70 — 75 %, vet 0 — 30%, stikstofvrije extractiefstoffen 67 — 71%. 
Minder overeenkomstig de wenschen was het kalkgehalte (zie 
tabel 11); zelfs door bemesting met koolzure kalk of gebluschte 
kalk kon het gehalte niet boven 1 .5 % gebracht worden, een 
1) Dc totale aschanaiyses dezer 3 lucernemonsters gaven nog een aanwijzing, 
die misschien van nut kan zijn voor de voedingsmiddelenscheikunde. liet bleek 
n.1. dat waar de getallen voor de verschillende aschbestanddeelen nogal uiteen- 
loopen, deze vrij constant bleven voor het phosphorzuurgehalte ; ook het kool- 
zuurgehalte van de asch bleek weinig te varieeren ; dit was voor I, 11.33 ° 0 , 
II 10.34 °„ en III 11.58°,,. 
