43 
Monsters 
Vocht 
Eiwit 
Asch 
Vet 
Ruw- 
vezel 
Zetmeel- 
achtige 
stoffen 
A. 
20.5 
3.8 
9.5 
1.6 
33.9 
30.8 
B. 
22.8 
3.7 
9.2 
1.7 
29.4 
33.2 
C. 
28.9 
10.0 
12.2 
1.7 
27.0 
20.2 
Vergelijkt men hiermede de analyse-uitkomsten betreffende 
het versche gras (tabel 1 en 2), dan blijkt alleen C een overeen- 
komende samenstelling te bezitten. De beide andere monsters 
zijn uiterst arm aan stikstofhoudende stoffen. Het hooge vocht- 
gehalte wijst er op, dat bovendien geen der monsters voldoende 
is uitgedroogd ; n. 1. tot ongeveer 1 5 % vocht. De fout in 
de bereiding van dit hooi heeft waarschijnlijk gescholen in de 
keuze van het materiaal. Wil men goed hooi hebben, dan 
dient uitgegaan van een onberispelijke grondstof. De grassen, 
voor hooibereiding geschikt, zijn in de lage streken wawaderan, 
in de bergstreken gerientingan. De thans in cultuur zijnde grassen 
Panicum maximum en Paspalum dilatatum, zijn voor dit doel 
weinig bruikbaar. Bij hooibereiding in het groot toch zou men 
zich van maaimachines moeten bedienen en voor de harde stengels 
van beide genoemde grassoorten zou men genoodzaakt zijn, ma- 
chines van een uiterst stevige constructie te bezigen. De beide 
genoemde kleinbladige inheemsche grassoorten bieden echter voor- 
treffelijk materiaal, vooral gerientingan, dat zich makkelijk en 
snel verspreidt. Van de Indische grassen staan beide, wat voe- 
dingswaarde aangaat, bovenaan. 
Van de proeven, door particulieren genomen, wordt slechts „te 
hooi en te gras” iets in de litteratuur vermeld; zoodat men daaruit 
zich moeilijk een zuiver beeld kan vormen van de uitkomsten. 
Er is echter reden om aan te nemen, dat deze niet schitterend 
zijn. De meergenoemde van gouvernementswege genomen hooi- 
proeven (1878 — 1886) zijn uitvoerig beschreven (1. c.). Verder dan 
het stadium van proefneming is men toen niet gekomen. Het 
