— 51 
dan padi. Terwijl de asch van Europeesche mais 2.2% Ca O 
bevat, is het gehalte bij Indische mais slechts 0.78 %, d. i. ongeveer 
1 / 3 . Ook hier bleek dus Java een kalkarm gewas op te leveren. 
P. A. BOORSMA verstrekte de volgende analytische gegevens 
over Javaansche maïs. 
Mais. 
Vocht. 
Stik- 
stof. 
Eiwit 
5.75 X 
N. 
Asch. 
Vet. 
Ruw- 
vezel. 
Kool- 
hydra- 
ten. 
Madoera-djagoeng . . 
8.65 
1.68 
9.66 
1.51 
5.10 
1.9 
73.18 
Van Bantam .... 
14.60 
1.51 
8.68 
1.70 
4.50 
2.1 
68.4 
Van Modjokerto . . . 
11.90 
1.62 
9.32 
1.46 
4.31 
2.4 
70.5 
Jonge, onrijpe vruchtkolf 
(72.0) 
1.68 
9.66 
1.65 
4.35 
9.5 
74.8 
idem .... 
(83.0) 
1.80 
10.35 
2.8 
7.2 
13.0 
66.5 
Bij de onrijpe vruchtkolven hebben de tusschen haakjes geplaatste 
getallen betrekking op het vochtgehalte van versch materiaal en 
de andere getallen op watervrije stof. De cijfers der eerste drie 
monsters zijn berekend op luchtdroog materiaal. Berekent men met 
Boorsma’s stikstofcijfers het eiwitgehalte met den factor 6.25, dan 
blijkt dit ruim 1 0 % te bedragen ; het vetgehalte is ongeveer 4.5 %, 
het koolhydraatgehalte ruim 70 %. De gemiddelde samenstelling 
ook van Indische maïs is dus die van een buitengemeen goede 
voederstof. Alleen is de verhouding van vruchtkolf tot korrel 
hier als 2 1 / 5 tot I; dus iets grooter dan Mars aangeeft. 
De onrijpe maïskolf is, zoolang deze totaal gegeten kan worden, 
in samenstelling ongeveer gelijk aan de korrels. 
Euchlatna viexicana Schrad., teosinte. 
De steenharde vruchtjes zullen wel bezwaarlijk in het groot 
als veevoeder gebezigd kunnen worden. Eene analyse ervan vindt 
men in tabel 7 b. 
Sorghuvi vulgare Pers., gandroeng. 
De samenstelling van de gierstvruchtjes komt met die van maïs 
overeen. De harde korrels moeten voor het gebruik worden 
gebroken. 
