— 60 
schijven gesneden, deze met asch of kalk ingewreven en 1 — 10 
dagen in stroomend water gewasschen. 
Volgens DE Clercq geeft men aan paarden, die steeds mager 
blijven wel den in heete asch gebraden en daarna fijngeraspten 
knol van D. hirsuta BI., gemengd met wat zwavel en zout. 
Van eenige te Buitenzorg verrichte analyses van Dioscorea- 
knollen zijn in tabel 15 de gemiddelden opgenomen. 
Solanum tubcrosum L., kentang, aardappelen. 
De aardappel is hier van uit Europa en Australië ingevoerd en 
wordt thans aangeplant, hoofdzakelijk bestemd voor de keuken 
der Europeanen. Op het oogenblik zal dus de aardappel als vee- 
voeder weinig beteekenis kunnen hebben, maar het is niet on- 
mogelijk dat hij eenig belang gaat wekken. 
Eene analyse van Bataviaasche aardappelen vindt men in tabel 
1 5 ; daarbij is nog te vermelden, dat de asch zeer arm is aan 
kalk (in Europa is het gemiddelde CaO gehalte van deze asch 
2.5 %), en zeer rijk aan kalium (zie tabel 1 2). 
In Europa bezigt men de aardappelen meerendeels voor het 
mesten van varkens, rundvee en schapen ; als paardenvoeder kan 
het slechts met zekere omzichtigheid worden toegepast en nooit 
meer dan voor 1 J l van de zaadvoeding. Aardappelen worden aan 
paarden nooit rauw gegeven. 
De aardappelplant bevat een vergift (solanine), dat in wisselende 
hoeveelheden ook voorkomt in de knollen, en somtijds tot on- 
rustbarende vergiftigingsverschijnselen aanleiding gaf, welke wel 
eens met den dood eindigden. Bij de kieming vermeerdert de 
hoeveelheid solanine, het is dus goed, kiemende aardappelen ten 
eenemale uit te sluiten van het gebruik als voederstof. 
Door Wolff werd de verteerbaarheid voor paarden gevonden 
als volgt: 
, . £ . , . r . .. stikstofvrije 
droge stof organische stof ruw-eiwit . , . , i £ 
° ° extractiefstof 
Vert. Coëff. 90.5 93.3 88.0 99.4 
Evenals bij andere zetmeelrijke plantendeelen moeten alle resten 
zorgvuldig uit de stallen verwijderd worden, en er voor zorg 
gedragen, dat de voederbakken nimmer verzuurde overblijfselen 
bevatten. 
