62 
Monochoria hastacfolia, Presl. 
De gekookte knollen dienen in de Minahassa als varkensvoeder 
(de Clercq). 
Tacca pinnatifida, Forst., oeweg (J.), tjitjikoeran (J.). 
De zetmcelrijke knollen dienen op Bali als varkensvoeder. 
Impcrata arundinacca, Cyr. De wortels van alang-alang worden 
door karbouwen gaarne gegeten (Tromp de Haas, Teysm. 1903, 
blz. 354). 
DIVERSEN. 
Melasse. 
De melasse is een restant van de suikerfabricatie, waarin naast 
20 — 25 % water 60 a 70% suiker *) aanwezig is (benevens 
8.5% asch, waarvan 0.6% CaOj; het suikergehalte bepaalt de 
waarde van de melasse als voederstof. In Europa wordt de 
suikerbiet-melasse gaarne door paardenhouders gevoederd, omdat 
daardoor de koliekaanvallen sterk in aantal verminderen en ook 
het verloop daarvan minder heftig wordt. In den laatsten tijd 
werden echter na voedering van beetwortelmelasse bij paarden 
wel bezw’aren waargenomen. Deze komen volgens Dalrymple 1 2 ) 
nooit voor bij rietmelasse, die in Amerika vooral op suikeronder- 
nemingen rijkelijk verstrekt wordt van de paarden (gem. 10 
Eng, ponden per dag en per hoofd, max. 30 ponden), en met 
veel succes. Alleen krijgen de dieren bij grootere hoeveelheden 
neiging tot vetafzetting. De mengsels, die als paardenvoeder op 
Java in den handel komen, worden steeds met melasse bereid. 
In Europa wordt op grond van praktische waarnemingen aange- 
nomen, dat een paard zonder schade 3 K. G. beetwortelmelasse 
per dag per 1000 K. G. lichaamsgewicht kan verdragen. (Kellner, 
Die Ernahrung). 
Keukenzout. 
Het keukenzout is de eerste minerale stof, die hier ter sprake 
komt. Er wordt door de veehouders in den regel een ruim 
gebruikt van gemaakt met de overtuiging, dat er een veel- 
zijdig nut uit getrokken wordt. Inderdaad heeft het zout eenige 
1) H. C. Prinsen Geerligs, Arch. v. Java Suikerindustrie 1905, blz. 529. 
2) — : Melasse als veevoeder: Tijdschr. Nijv. en Landb. Nederl-Ind. LXXVIII 
(1909), blz. 180. 
