32 
Volgens de analyse, in tabel la opgenomen, moet het, wat 
scheikundige samenstelling aangaat, tot de betere grassen gere- 
kend worden. 
Chrysopogon aciculatus Retz , domdoman, koesoe-koesoe, djintan 
oetan, badjang-badjang. 
Dit gras staat als slecht voeder te boek : de analyse is met dat 
ongunstige oordeel in overeenstemming (zie tabel ld). 
Mars vermeldt, dat de stekelige vruchten ervan bij paarden zoo 
diep in de huid dringen, dat na de exercities de ledematen somtijds 
sterk gezwollen waren en de dieren pijnlijk liepen. In zeer jongen 
toestand zouden de paarden het volgens Mars wel eten. 
Chloris barbata Sw., roempoet kembang gojang. 
Een sterk verspreide grassoort, die hoewel in jongen toestand 
wel door paarden gegeten, een der minst bruikbare wordt geacht. 
Anthistiria ciliata L. f., memaraken (aan verschillende grassoorten 
schijnt deze inlandsche naam geschonken te worden). 
Volgens MlOUEL bezigen de inlanders de jonge spruiten als 
veevoeder. Mars noemt als javaanschen naam djoekoet djaran 
(paardegras), wat zou kunnen wijzen op een gebruik als 
paarden voeder. De analyse van dit gras gaf gunstige resultaten 
(zie tabel la). Het zal dus in de meergenoemde groepeering 
(blz. 28 ), wel ten onrechte als slecht veevoeder gequalificeerd zijn. 
Coix lachryma Jobi L., djali 1 ). 
Deze plant („jobstranen”) wordt volgens Mars alleen als vee- 
voeder gebezigd. Het zaad wordt bij gebrek aan beter als voe- 
dingsmiddel gebruikt, na van de zeer harde schil te zijn ontdaan. 
De analyse van dit gras gaf geen ongunstige uitkomst (tabel la). 
Panicum maximum Jacq. Bengaalsch gras. 
Litteratuur No. 4, 6, 8, 9, 10, 13, 17, 20, 25, 27, 30. 
Het Bengaalsch of Guinea-gras is hier volgens Rost van 
‘) Zie Gueshoff, Nuttige Indische planten, blz. 143, waar eene goede afbeelding 
en uitvoerige gegevens te vinden zijn. 
